Siedem cudów Świata

To potoczna nazwa dla najpopularniejszych miejsc na świecie, najczęściej odwiedzanych przez turystów. Liczba „siedem” jest tu umowna bowiem istnieją listy na których widnieje znacznie więcej miejsc rekomendowanych do odwiedzenia. Pomysł takiego ran- kingu pochodzi ze starożytności (II wiek p.n.e.) i jest dziełem greckiego poety, Antypatera z Sydonu. Lista ta obejmowała budowle stworzone przez człowieka i znajdujące się w antycznym świecie znanym Grekom.
Klasyczne siedem cudów świata starożytnego jakie utrwaliło się powszechnie obejmuje następujące obiekty:

Latarnia Morska w Faros Posąg Zeusa w Olimpii Wiszące Ogrody Semiramidy. w Babilonie.

• Kolos Rodyjski na Rodos
• Latarnia morska w Faros w Aleksandrii
• Mauzoleum w Halikarnasie
• Piramida Cheopsa w Gizie
• Posąg Zeusa w Olimpii
• Świątynia Artemidy w Efezie
• Wiszące ogrody Semiramidy w Babilonie

Są pewne wątpliwości co do składu tej listy ale w wersji ostatecznej funkcjonuje właśnie tak. Spośród tych obiektów, do czasów nowożytnych przetrwała jedynie piramida Cheopsa. Latarnia z Faros, kolos z Rodos i mauzoleum w Halikarnasie zostały zniszczone przez trzęsienie ziemi a świątynię Artemidy i posąg Zeusa w Olimpii w zgliszcza obrócił ogień. Ogrody Veramidy pogrążyły się pustynnych piaskach.
Wielokrotnie podejmowane były i są próby wprowadzenia nowej listy siedmiu cudów, współczesnego świata. Listy takie układają różne organizacje czy media. Nie są one jednak powszechnie przyjmowane jako „obowiązujące”. W 2006 dwie organizacje wypro- mowały listę Nowych Siedmiu Cudów.
W listopadzie 2006 amerykańska gazeta „USA Today” i amerykański program TV „Good Morning America” stworzyły taką listę. Wybór dokonała specjalna kapituła a w powszechnym głosowaniu wybrano dodatkowy, ósmy cud świata.
Lista ta (z 24 listopada 2006) przedstawia się następująco:
• Hawaiian National Marine Monument (Hawaje, USA)
• Internet, sieć globalna
• Pałac Potala (Lhasa, Tybet)
• Park Narodowy Serengetii (Tanzania)
• Piramidy Majów (Chichen Itza)
• Polarne czapy lodowe (Islandia)
• Stare miasto w Jerozolimie (Izrael)
• Wielki Kanion (USA) – ósmy cud wybrany w głosowaniu
W 1999 została założona strona internetowa www.n7w.com , a potem stworzona prywatna fundacja typu non-profit o nazwie „New 7 Wonders Foundation”. Zapoczątkowano w ten sposób inicjatywę wybrania nowych cudów świata z ponad 200 istniejących monumentów.
1 stycznia 2007, ogłoszono listę 21 finalistów:
Akropol (Grecja), Hagia Sophia (Turcja), Kreml (Rosja), Koloseum (Włochy), zamek Neuschwanstein (Niemcy), wieża Eiffla (Francja), Stonehenge (Wielka Brytania), Alhambra (Hiszpania), Wielki Mur (Chiny), świątynia Kiyomizu (Japonia), opera Sydney (Australia), świątynie Angor (Kambodża), Taj Mahal (Indie), Timbuktu (Mali), Petra (Jordania), Piramidy w Giza (Egipt), statua Chrystusa (Brazylia), posągi na Wyspie Wielkanocnej (Chile), Machu Picchu (Peru), piramidy w Chichen Itza (Meksyk), statua Wolności (USA).
O północy z 6 na 7 lipca 2007 zakończono ogólnoświatowe głosowanie (głosowało ponad 100 milionów osób ze wszystkich kontynentów). Wyniki podano o północy 7 lipca 2007 (czyli w dniu 07.07.07) w czasie wielkiego show zorganizowanego w Lizbonie.
OSTATECZNIE WYBRANO
• Wielki Mur (Chiny)
• Koloseum (Włochy)
• Machu Picchu (Peru)
• Piramidy w Chichen Itza (Meksyk)
• Taj Mahal (Indie)
• Petra (Jordania)
• Statua Chrystusa w Rio de Janeiro (Brazylia)
• Piramidy w Gizie (Egipt) zostały zakwalifikowane jako ósmy cud (bez głosowania)
Za akcją stał Bernard Weber, szwajcarski muzealnik, filmowiec i filantrop. Mimo, że początkowo reklamowano ją jako pierwszy sprawdzian „globalnej demokracji”, wzbudziła ona wiele kontrowersji bowiem sprowadziła się do promowania lokalnych atrakcji w co zaangażowały się rządy kilku państw. Przede wszystkim, rząd Egiptu zażądał (skutecznie) aby piramidy w Gizie, jako jedyne ocalałe z oryginalnej listy, bez głosowania znalazły się na ostatecznej liście. Największe kampanie reklamowe miały miejsce w Brazylii (posąg Chrystusa w Rio de Janeiro), Peru (Machu Picchu) i Chile (posągi z Wyspy Wielkanocnej). Utworzono specjalne komitety, ułatwiono dostęp do Internetu a w kampanie zaangażowali się prezydenci. Nieco później rozpoczęto podobne akcje w Chinach (Wielki Mur) i Indiach (Taj Mahal). W Europie całe przedsięwzięcie wzbudziło znacznie mniejsze zainteresowanie. Organizatorzy stwierdzili, że jednym z celów całego projektu było i jest zainteresowanie światowym dziedzictwem i zdobywanie funduszy na jego ochronę. Ogłosili, że planują kolejne akcji „Siedem cudów natury” i „Siedem cudów techniki”.
Warto w tym miejscu przypomnieć, że istnieje tzw. Lista światowego dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego ludzkości. Jest to lista obiektów, objętych szczególną ochroną organizacji UNESCO (United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization – Organizacja Narodów Zjednoczonych do Spraw Oświaty, Nauki i Kultury) ze względu na ich unikatową wartość historyczną bądź przyrodniczą. W sprawie wpisania danego obiektu na listę rozstrzyga coroczna konferencja UNESCO, począwszy od 1977 roku. Nominacje zgłaszane są przez poszczególne kraje. Przedstawiciele tej organizacji zdystansowali się od działalności New 7 Wonders Foundation, zwracają uwagę, że lista UNESCO nie jest ani rankingiem ani tez efektem quizów czy głosowań. Ma tylko jeden cel – chronić dziedzictwo zarówno kulturalne jak i naturalne. W przeciwieństwie do list „komercyjnych”, znajdują się na niej całkiem niezwykłe obiekty i miejsca o których istnieniu mało kto wie. Często leżą niedaleko, „na wyciągnięcie ręki”. Dlatego ta lista powinna być najważniejsza dla podróżników, którzy chcą poznać prawdziwe cuda świata.
Możemy się spotkać z jeszcze wieloma innymi listami. Zostały zaproponowane przez różne organizacje i albo obejmują cuda natury albo twory inżynierii. Należy traktować je jako listy informacyjne – nie istnieje jakichkolwiek konsensus co do każdej z tych list.
Amerykańskie Stowarzyszenie Cywilnych Inżynierów podało następną listę cudów współczesnego świata:
• Empire Building of State (USA)
• Kanał Panamski (Panama)
• Most Golden Gate (USA)
• Plan Delta (Holandia)
• Tama Itaipu (Ameryka Południowa)
• Tunel pod kanałem La Manche (Francja, Wielka Brytania)
• Wieża CN (Kanada)
Istnieją także analogiczne listy cudów natury. Jedna z bardziej popularnych została ogłoszona przez CNN:


• Wielki Kanion
• Wielka Rafa Koralowa
• Port w Rio de Janeiro
• Mount Everest
• Zorza polarna
• Wulkan Paricutín
• Wodospad Wiktorii
Cuda przyrody z tym, że podwodne zawiera inna lista (nieznanego autorstwa):
• Palau
• Rafy w Belize
• Wielka Rafa Koralowa
• Deep-Sea Vents
• Wyspy Galapagos
• Jezioro Bajkał
• Północne Morze Czerwone
Warto wspomnieć, że wydano bardzo wiele pozycji książkowych mających w tytule „7 cudów świata”, także w różnych konfiguracjach np. „7 x 7 cudów świata”, „cuda świata”, „cuda natury”, „cuda rąk ludzkich”, „cuda geniuszu ludzkiego”, “100 cudów świata” itp…
Wszystkich „przebiła” jednak Patricia Schulz wydając książkę pod znamiennym tytułem „1000 places to see before you die”.

Wiele list rankingowych można znaleźć na ciekawej i często odwiedzanej stronie stronie internetowej Hilman Wonders ( www.hillmanwonders.com ).

Dla przykładu …

Siedem cudów świata (dzieła człowieka):

Piramidy w Gizie
Wielki Mur
Taj Mahal
Machu Picchu
Budowle wyspy Bali
Świątynie Angkor
Zakazane Miasto w Pekinie

Siedem cudów świata (cuda natury):

Narodowy Park Serengeti (migracje zwierząt)
Wyspy Galapagos
Wielki Kanion
Wodospady Iguazu
Lasy deszczowe Amazonii
Krater Ngorongoro
Wielka Rafa Koralowa

Siedem cudów świata (bez podziału na rodzaj):

  1. Piramidy w Gizie
  2. Wielki Mur
  3. Taj Mahal
  4. Narodowy Park Serengeti (migracje zwierząt)
  5. Wyspy Galapagos
  6. Wielki Kanion
  7. Machu Picchu

Inne ciekawe, tego typu strony:

www.7wonders.info
www.wonderclub.com

Warto wspomnieć, że wydano bardzo wiele pozycji książkowych mających w tytule „7 cudów świata”, także w różnych konfiguracjach np. „7 x 7 cudów świata”, „cuda świata”, „cuda natury”, „cuda rąk ludzkich”, „cuda geniuszu ludzkiego”, “100 cudów świata” itp… Większość z tych pozycji ma promować odwiedzanie tych cudów i zachęcać podróżników do podjęcia trudu dotarcia do nich. Wszystkich „przebiła” jednak Patricka Schulz wydając książkę pod znamiennym tytułem „1000 places to see before you die”

Related News

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

COPYRIGHT 2014 ZYCIE PUBLISHING SERVICES. ALL RIGHTS RESERVED.