Co robić!? Kobiety chorują na depresję aż dwa razy częściej niż mężczyźni

Szacuje się, że kobiety chorują na depresję aż dwa razy częściej niż mężczyźni. Jaki jest dokładny związek depresji z płcią i czy rzeczywiście kobiety są bardziej podatne na zaburzenia nastroju? Z badań prowadzonych w różnych częściach świata wynika, że proporcje zachorowalności kobiet wobec mężczyzn są w różnych kulturach porównywalne – kobiety statystycznie częściej borykają się z pro- blemem depresji. Z czego mogą wynikać wahania nastroju u kobiet? Psychologia wskazuje m.in. na takie czynniki, jak: wrażliwość psychiczna, empatia czy podatność na stres.

Objawy depresji u kobiet
Depresja u kobiet nie jest taka sama jak depresja u mężczyzn. Ma inne przyczyny, objawy i przebieg. Oprócz tego, leczenie depresji u kobiet trwa dłużej, a także częściej zdarzają się nawroty. Warto pamiętać, że depresja to nie jest zwykły smutek czy ucieczka przed problemami. To poważne zaburzenie nastroju, które utrudnia życie chorego i może doprowadzić nawet do samobójstwa. Depresja to zaburzenie afektywne, które utrzymuje się co najmniej dwa tygodnie. Głównymi objawami depresji są:
• obniżenie nastroju,
• brak odczuwania przyjemności i satysfakcji,
• utrata zainteresowania dotychczasowym hobby,
• obniżony apetyt,
• obniżone libido,
• poczucie winy i małej wartości,
• pesymistyczne widzenie przyszłości,
• bezsenność,
• myśli samobójcze i próby samobójcze.
Istnieją także rodzaje depresji, które występują statystycznie częściej u kobiet niż u mężczyzn:
• depresja atypowa – o objawach różniących się od „zwykłej” depresji,
• depresja sezonowa – związana z niedoborem światła słonecznego.
Do symptomów kobiecej depresji zalicza się m.in.:
• zbyt dużą potrzebę snu,
• zwiększony apetyt,
• tycie,
• wieczorne spadki nastroju
Oprócz tego kobiety częściej cierpią na objawy depresji, takie jak:
• płaczliwość,
• poczucie winy,
• obniżenie poczucia własnej wartości,
• problemy z koncentracją,
• brak energii


Jak sobie pomóc w depresji?
Leczenie depresji to długotrwały proces. Jeśli jednak kobieta cierpiąca na depresję zgłosi się do specjalisty, zacznie brać leki i stosować psychoterapię, zostanie wyleczona. Najtrudniejszą fazą leczenia depresji jest pierwszy miesiąc brania leków przeciwdepresyjnych – zazwyczaj nie dają jeszcze efektów, często pojawiają się natomiast efekty uboczne. Leczenie powinno trwać 6-12 miesięcy.
Dlaczego kobiety częściej cierpią na depresję?
Wśród dzieci depresja jest równie częsta u dziewczynek i u chłopców. Dopiero w okresie dojrzewania zapadalność na depresję staje się dwa razy częstsza u dziewcząt. Kobiety są bardziej podatne na zaburzenia depresyjne ze względów biologicznych:
• u kobiet często występują problemy z poziomem hormonów tarczycy, co zwiększa ryzyko depresji,
• wahania poziomu hormonów związane z miesiączkowaniem wywołują PMS, co także utrudnia kobietom życie i prowadzi do spadków nastroju,
• ciąża, która wpływa na poziom hormonów, zmianę trybu życia, lęk u przyszłych matek co do zdrowia dziecka i przebiegu ciąży,
• problemy związane z ciążą (bezpłodność, poronienie, niechciana ciąża) także mogą być przyczyną depresji u kobiet,
• po urodzeniu dziecka u wielu kobiet pojawia się tzw. „baby blues”, czyli czasowe obniżenie nastroju, natomiast u innych pojawia się depresja poporodowa,
• czas przed i w trakcie menopauzy to także wahania hormonalne, często wywołujące depresję.
Istnieją także czynniki psychologiczne, które zwiększają ryzyko zachorowania na depresję wśród kobiet:
• kobiety mają tendencję do zastanawiania się nad swoim stanem psychicznym, okazywania swojego przygnębienia, zwierzania się ze swoich uczuć, co potęguje objawy depresji; mężczyźni starają się zajmować czymś innym, co z kolei może pomóc w depresji,
• kobiety są bardziej podatne na stres, który znacząco wpływa na samopoczucie,
• niektórzy lekarze sugerują, że niezadowolenie z własnego wyglądu, częstsze u kobiet niż u mężczyzn, może także przyczyniać się do zwiększenia ryzyka depresji.
Kolejną grupą przyczyn depresji u kobiet są czynniki socjologiczne i uwarunkowania kulturowe:
• kobieta we współczesnym świecie często musi godzić ze sobą rolę matki, żony i pracownika, co zwiększa napięcie psychiczne i w efekcie może prowadzić do załamania,
• nasze społeczeństwo nadal pozostaje społeczeństwem patriarchalnym, gdzie mężczyznom przyznaje się większą swobodę i władzę, co sprawia, że kobiety mogą czuć się bezradne i bez wpływu na swoje życie,
• kobiety częściej są ofiarami przemocy, także seksualnej, a takie przeżycia zwiększają podatność na depresję i problemy emocjonalne.
Są pewne czynniki, które zwiększają ryzyko zachorowania na depresję u kobiet:
• depresja w rodzinie,
• utrata rodzica w dzieciństwie,
• bycie ofiarą przemocy seksualnej,
• przyjmowanie tabletek antykoncepcyjnych z dużą ilością progesteronu,
• przyjmowanie leków podnoszących poziom gonadotropin (stosowanych w leczeniu niepłodności kobiet),
• problemy życiowe.
Różnice psychologiczne między płciami
Mózgi mężczyzny i kobiety różnią się pod względem podejścia do rozwiązywania problemów. Kobiety mają tendencję do zgłębiania przyczyny trudnego zdarzenia – wielo- krotnego analizowania zaszłej sytuacji i rozważania jej różnych aspektów. W konsekwencji znacznie częściej narażone są na stres i spadek nastroju. Z kolei większość mężczyzn, jeśli ma poważny problem, podejmuje konkretne działania, aby go rozwiązać, bez zbytniego analizowania. W sytuacji bez wyjścia, kiedy nie ma perspektywy na rozwiązanie trudnej sytuacji, mężczyźni dużo częściej podejmują próby samobójcze. Szacuje się, że aż 80% samobójstw popełniają mężczyźni.

Niektórzy naukowcy podatność kobiet na zaburzenia nastroju wiążą z różnicami międzypłciowymi w odczuwaniu stresu. Według tego założenia, kobiety są znacznie bardziej narażone na przeżywanie stresu w codziennym życiu niż mężczyźni i dlatego są bardziej narażone na depresję.

Paulina Stolorz, Anna Szozda

Jak sobie radzić?

• Po pierwsze: ustal co się dzieje, jakie zmiany w swoim zachowaniu dostrzegasz?
Osoby depresyjne najgorzej funkcjonują rano, natomiast wieczorem ich stan poprawia się i stają się bardziej aktywne. Zastanów się jak tłumaczysz swoje niepowodzenia; co czujesz, gdy ktoś nie reaguje na twoje prośby,
Od czego uzależniasz swoje szczęście. Obserwacje wskazują, że osoby ze skłonnością do depresji używają często słów: muszę, powinienem, nie wolno mi.
• Po drugie: wprowadź środki zaradcze
Zadbaj o siebie, postaraj się wysypiać oraz regularnie i zdrowo odżywiać. Korzystaj ze spacerów na świeżym powietrzu, zwłaszcza w słoneczne dni. Uprawiaj sport.
Postaraj się czymś zainteresować lub wróć do swoich pasji.
• Po trzecie: nie wahaj się iść do specjalisty
Kiedy złe samopoczucie przedłuża się, a zmęczenie tym stanem narasta, nie należy tego bagatelizować, najprościej będzie udać się do lekarza rodzinnego, który stwierdzi czy występujące objawy składają się na syndrom depresji.
• Po czwarte: przełam się powiedz o swoich trudnościach bliskim
Rozmawiaj z rodziną, przyjaciółmi o tym, z czym masz problem. Szukaj kontaktu z innymi osobami, posłuchaj jak inni poradzili sobie, radzą sobie z trudnościami.
Znaczenie rozmów z innymi szczególnie widać w przypadku pojawienia się myśli samobójczych.
Myślom samobójczym często towarzyszy poczucie winy. Wypływa ono z przekonania jednostki, że stanowi ciężar dla rodziny, chce ona oszczędzić bliskim zmartwień i troski. W przypadku pojawienia się myśli o śmierci nie ignoruj ich i podejmij leczenie.
• Po piąte: nie tłumacz się z przebytej choroby
Zakres udzielanych informacji powinien uwzględniać tolerancję danego środowiska oraz własne dobro. Udzielnie informacji o przebytej chorobie może sprowadzać się do informacji: miałem kłopoty ze zdrowiem. Depresja jest zaburzeniem nastroju ustępującym całkowicie i nie pozostawia śladów umożliwiających postronnym osobom jej rozpoznanie.

dr Anita Pollak

 

Related News

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

COPYRIGHT 2014 ZYCIE PUBLISHING SERVICES. ALL RIGHTS RESERVED.