5 października 2017

Informator kulturalny pod redakcją Krzysztofa Jasińskiego

Jubileuszowy Koncert Maryli Rodowicz

Tylko ona może wyjść na scenę w 250-metrowych kłębach bladoróżowego tiulu i zdobyć serca publiczności na „dobry wieczór” już przy pierwszej piosence. Maryla Rodowicz, która we wrześniowym Opolu świętowała swoje 50-lecie na scenie, była z nami prawie cały PRL i to m.in. dzięki niej  ten szary i trudny  dla wielu z nas czas był trochę bardziej radosny i kolorowy, jak ten z jej jarmarków. Od początku swojej kariery nie tylko śpiewa, ale tworzy swoje piosenki oraz kreacje sceniczne w taki sposób, że nie można jej nie wierzyć. W głosie ma cały czas nieprawdopodobną energię, siłę i radość a czasami refleksję. Nikt tak cudownie nie śpiewa pio- senek Jacka Cygana, Agnieszki Osieckiej m.in. do wspaniałej muzyki Seweryna Krajewskiego. A na koncertach to istny wulkan energii, który łamie wszelkie bariery między ludźmi łącząc wszystkich w jeden organizm, pulsujący rytmem jej piosenek. W jej muzyce każdy może znaleźć coś dla siebie w dodatku fenomenalnie łączy wszystkie pokolenia, ba-wią się całe rodziny, rodzice, dziadkowie i wnuki. Za pomocą kilku strun w gitarze potrafi poruszyć wszystkie czułe miejsca naszej wrażliwości i wyzwala takie emocje, o których istnieniu już zapomnieliśmy. Nawet ci troszkę mniej wrażliwi śpiewają razem z nią każdą jej piosenkę nie wstydząc się łez płynących po policzkach. Ta wyjątkowa i wiecznie młoda artystka wystąpi dla Państwa w specjalnym Jubileuszowym progranie z okazji 50-lecia pracy z udziałem znakomitych polskich muzyków.

Sobota, 14 października The Meeting House  Info: 416-910-5714 i 647-701-5813.

Muzyka Johna Williamsa

Jest jednym z najbardziej znanych i najlepiej sprzedających się amerykańskich kompozytorów filmowych. Jest absolwentem Uniwersytetu Kalifornii i nowojorskiej Juilliard School of Music. W przemyśle filmowym zaczął pracować w połowie lat 50., tworząc muzykę do wielu programów i seriali telewizyjnych. Pierwszy sukces odniósł na początku lat 60., kiedy skomponował muzykę do popularnego w Stanach Zjednoczonych serialu „Zagubieni w kosmosie”. W 1969 roku Williams otrzymał swoją pierwszą nominację do Oscara za muzykę do filmu „Dolina lalek”. Od tej pory prawie co roku jego nazwisko widniało wśród osób zgłoszonych do Nagrody Akademii. John Williams jest autorem najpopularniejszych filmowych kompozycji. Każdy miłośnik kina zna skomponowane przez niego motywy do takich obrazów, jak „Szczęki”, „Gwiezdne wojny” czy „Poszukiwacze zaginionej Arki”.

6 października – Roy Thomson Hall.

Chris De Burgh

Naprawdę nazywa się Christopher Davidson, urodził się w 1948 roku w Argentynie. Jako dziecko bardzo wiele podróżował wraz z ojcem – irlandzkim dyplomatą. Mieszkał na Malcie, w Nigerii, Zairze, aby w końcu osiąść z rodzicami w Irlandii. Tam też odnalazł się jako muzyk – zafascynowany The Beatles rozpoczął samodzielną naukę gry na gitarze, a także komponował pierwsze piosenki. Ukończył Trinity College w Dublinie i niebawem zaczął utrzymywać się ze śpiewania. Początkowo występował w barach i salonach fryzjerskich ledwo zarabiając na hamburgera, jednak po pewnym czasie przeniósł się wraz z zespołem do klubów i małych sal koncertowych, a w 1974 roku podpisał pierwszy kontrakt z A&M Records. Rok później ukazał się debiutancki album Chrisa De Burgha „Far Beyond These Castle Walls”, który zawierał utwór „Turning Around” – pierwszy przebój wokalisty. Kolejny album „Spanish Train & Other Stories” ukazał się jeszcze w tym samym roku, a następny – „At The End Of A Perfect Day” – w 1977. Na swych wczesnych płytach artysta prezentował głównie ballady inspirowane muzyką dawną, jazzem, przebojami country oraz folklorem narodów Ameryki Południowej (piosenka „Brazil”). Jednak w końcu lat 70. Chris zaczął zmierzać w wielu utworach w kierunku muzyki rockowej oraz unowocześnił brzmienie – w 1980 roku wydał album „Eastern Wind”. Wtedy też przyszły pierwsze naprawdę poważne sukcesy. Jednak dopiero dekada lat 80. przyniosła artyście większość znanych przebojów. Jego największe hity to na pewno „The Lady in Red”, „Sailing Away”, „Missing You”, „Don’t Pay The Ferryman”.

6 października – Casino Rama.

Paul Weller

Urodził się w 1958 roku w Sheerwater w angielskim hrabstwie Surrey. Wspólnie z siostrą wychowywał się w robotniczej dzielnicy, jego rodzina często musiała radzić sobie z problemami finansowymi. Ojciec, były bokser, pracował jako robotnik budowlany, matka była sprzątaczką. Paul Weller od zawsze chciał zostać muzykiem.

Już w wieku 15 lat występował w klubach robotniczych z pierwszym zespołem. Uciecz-kę w muzykę traktował jako jedyną drogę wydostania się z otaczającego go świata. Jego koledzy po szkole trafiali na budowę lub do fabryk, takiej ścieżki zawodowej Weller nie chciał brać pod uwagę. Jednak środowisko, w jakim dorastał, na zawsze zostawiło w nim pewien ślad. Jako młody, utalentowany artysta odnoszący pierwsze sukcesy, czuł się niekomfortowo w towarzystwie ludzi z branży muzycznej. Nauczył się też doceniać ciężką pracę i wartość pieniądza, którego tak często brakowało jego rodzinie.

Pierwszym poważnym zespołem Wellera był The Jam, założony jeszcze w 1972 roku.

Mieszanka lekkich, popowych melodii z politycznie zaangażowanymi tekstami Wellera wywindowała The Jam na pozycję jednego z najpopularniejszych zespołów swoich czasów. Był pierwszym od czasów The Beatles, który w jednym programie „Top of the Pops” wykonał dwie piosenki. Na pierwszym miejscu brytyjskiej listy przebojów udało im się umieścić 4 single a bilety na ich występy błyskawicznie znikały z kas. Wymieniany zawsze w czołówce wszelkich rankingów na najlepszy zespół brytyjski, The Jam zyskał uznanie wielu muzyków, którzy wymieniali go jako jedną ze swoich głównych inspiracji. Fani byli zawiedzeni rozwiązaniem grupy u szczytu popularności. Dlatego wielkim zainteresowaniem cieszyła się trasa zorganizowana w 2007 roku przez Foxtona i Bucklera z okazji trzydziestolecia podpisania pierwszego kontraktu The Jam. Pod szyldem „From The Jam” muzycy dali serię koncertów na całym świecie.

10 października – The Danforth Music Hall.

Teatralno-Filmowe Wieczory Czwartkowe

5 października 2017

„Hasło”

Osadzona w surowych bieszczadzkich realiach, madra i zabawna opowieść o ludzkiej chciwości.

Bohater, bieszczadzki wozak ląduje w szpitalu (w tej roli fenomenalny Wirgiliusz Gryn).  Jego życie wisi na włosku. W lecznicy odwiedzają go przyjaciele, znajomi, członkowie rodziny.

Wszystkich jednak najbardziej interesuje jego konto bankowe. O sumie tam zgromadzonej krążą niemal legendy.

Obsada: Wirgiliusz Gryń, Ewa Żukowska, Mariusz Dmochowski, Mieczysław Voit, Jerzy Nowak, Jerzy Turek, Bogusz Bilewski, Ewa Ziętek, Leon Niemczyk i inni.

 

19 października 2017

„Tango”

Znany w świecie, jeden z najznakomitszych  i najpopularniejszych w Polsce, utwór Sławomira Mrożka. Jest to telewizyjna wersja przedstawienia, przygotowanego przez Macieja Englerta na scenie Teatru Współczesnego w Warszawie. Gwiazdorska obsada znakomicie wydobywa wciąż aktualny sens utworu, utrzymanego w charakterystycznej dla autora konwencji groteski. Ten znakomity, pełen humorystycznych elementów spektakl będzie przypomnieniem i holdem pamięci zmarłego przed kilkoma dniami wybitnego aktora Wiesława Michnikowskiego.

Obsada: Danuta Szaflarska, Wiesław Michnikowski, Marta Lipińska, Zbigniew Zapasiewicz, Krzysztof Kowalewski, Ewa Gawryluk, Piotr Adamczyk.

Related News

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

COPYRIGHT 2014 ZYCIE PUBLISHING SERVICES. ALL RIGHTS RESERVED.