Jason Mraz

Jason pobierał nauki w dziedzinie teatru muzycznego w Nowym Jorku, w American Musical And Dramatic Academy, ale ostatecznie wybrał nie aktorstwo, lecz gitarę jako sposób na życie. “Olewałem szkołę. Szlajałem się po Central Parku i uczyłem się grać, od kogo tylko się dało” – opowiada Mraz. Nowy Jork zamienił na San Diego, które do dziś jest jego domem. Występował w tamtejszych kawiarniach tak często jak tylko się dało. Głównie koncertował w lokalu “Java Joe’s”, które to miejsce wcześniej widziało, jak rodziła się wspaniała kariera Jewel. Cierpliwość popłaca. Z czasem chętnych do zobaczenia Mraza było tak wielu, że menedżer lokalu zabookował jego koncerty na półtora roku do przodu. Niedługo potem nagrania demo Mraza zaczęły być emitowane przez lokalną rozgłośnię w San Diego i – co było do przewidzenia – w końcu ucho zawiesił na nich przedstawiciel wytwórni płytowej, konkretnie Elektra, który podpisał z Jasonem Mrazem kontrakt w 2002 roku. Reszta to historia. Cztery albumy studyjne (“Waiting For My Rocket To Come”, “Mr. A–Z”, “We Sing. We Dance. We Steal Things.”, “Love Is A Four Letter Word”), trzy w pierwszej piątce “Billboardu”, 48 mln sprzedanych singli, parę wydawnictw koncertowych, dwie nagrody Grammy, złote i platynowe płyty i uwielbienie publiczności.

19 listopada – Queen Elizabeth Theatre.

David Clayton-Thomas

Kanadyjski muzyk, był wokalistą zespołu rockowego Blood, Sweat and Tears. Ta znana amerykańska grupa muzyczna powstała w Nowym Jorku w roku 1967. Łączyła elementy muzyki rockowej i jazzowej w ramach nurtu fusion, zwanego też jazz-rockiem. Stanowiła jeden z pierwszych zespołów tworzących muzykę tego rodzaju. Szczególną cechą grupy było zastosowanie na dużą skalę instrumentów dętych, co dawało w niektórych momentach efekt jazzowego big bandu.

20 listopada – Koerner Hall.

Bruce Dickinson

Pilot, szermierz, prezenter radiowy i telewizyjny, autor książek, producent piwa, przedsiębiorca, ale przede wszystkim jeden z najsłynniejszych głosów w muzyce rockowej. Bez Bruce’a Dickinsona na czele Iron Maiden nie wzniósłby się na taki poziom i nie osiągnął takiej sławy. Niewielu potrafi ze swoim głosem zrobić to, co on. Niewielu z taką charyzmą potrafi dyrygować kilkusettysięcznym tłumem. Niewielu z taką energią przez dwie godziny włada sceną. I niewielu, którzy odnieśli podobny sukces, tak twardo stąpa po ziemi, nie ulegając pokusom sławy. Bruce Dickinson należy do grona prawdziwych ludzi Renesansu, jest przykładem tego, że każde marzenie można spełnić, wystarczy tylko siła, zapał, determinacja i ciężka praca.

23 listopada – Queen Elizabeth Theatre.

Roger Hodgson

Roger Hodgson był współzałożycielem legendarnej grupy Supertramp prawie pięć dekad temu. Ciągle występując w pełnych salach koncertowych na całym świecie, Hodgson nadal zbiera pozytywne recenzje krytyków i fanów, którzy doceniają jego muzykę, występy i dobroczynność. Bardzo popularny album “Breakfast in America” obchodzi w tym roku swoje czterdziestolecie. Jak do tej pory, sprzedaż krążków przekroczyła 60 milionów. Niegasnąca magia takich utworów Hodgsona, jak „Give a Little Bit”, „The Logical Song”, „Dreamer”, „Take the Long Way Home”, „Breakfast in America”, „It’s Raining Again”, „School”, „Hide in Your Shell”, „Fool’s Overture”, „Had a Dream” i „In Jeopardy” nieustannie przyciąga pokolenie po pokoleniu, przyczyniając się do sukcesu kolejnej trasy koncertowej.

22- 23 listopada – Casino Rama.