Omar Apollo

Omar Apollo to świeża twarz na rozrastającej się scenie psychodelicznego indie pop. Jest totalnym samoukiem, od śpiewu po produkcję. Pochłaniał samouczki na YouTubie, aby nauczyć się grać na gitarze, uczyć się śpiewu i poznać tajniki produkcji. Pomimo oczywistej pasji do gry i śpiewu Omar rzadko podchodzi do siebie i swojej sztuki poważnie, co sprawia że czuć to, że lubi bawić się swoją muzyką. Jego luźne podejście jest naturalne, a jego dzieła mówią same za siebie. Niepowtarzalna świeżość jaką wnosi do gatunku Indie sprawia, że idealnie pasuje do tego aby na początku zimy pomyśleć o wiośnie.

7 grudnia – The Danforth Music Hall.

Celine Dion

Urodziła się w Charlemagne. Jest najmłodsza z czternaściorga dzieci. Jej rodzice byli muzykami, prowadzili mały klub, w którym Celine występowała już w wieku 5 lat. Swoją pierwszą piosenkę skomponowała z matką i bratem w wieku 12 lat. Kaseta z tym nagraniem trafiła do sławnego menadżera Rene’a Angelila. Ten zachwycił się tak bardzo jej głosem, że zastawił swój dom, aby sfinansować płytę młodej piosenkarki. Album pt. “La voix du bon Dieu” ukazał się w 1981 roku. W 1983 roku Celine Dion stała się pierwszą kanadyjską piosenkarką, której album we Francji osiągnął status złotej płyty. W 1988 roku odebrała kilka nagród Felix. W tym samym roku z utworem “Ne partez pas sans moi” wygrała Konkurs Piosenki Eurowizji organizowany w Dublinie. W 1990 roku ukazał się jej pierwszy album anglojęzyczny pt. “Unison”. Z niego pochodzi m.in. przebój “Where Does My Heart Beat Now”. Dzięki temu albumowi Celine Dion stała się znana w Stanach Zjednoczonych, w Europie i Azji. Jej kolejnym osiągnięciem było zdobycie Oskara za piosenkę tytułową do filmu animowanego Disneya “Piękna i Bestia”. Utwór, który został również nagrodzony muzyczną nagrodą Grammy, znalazł się na drugiej anglojęzycznej płycie piosenkarki pt. “Celine Dion”. W rodzinnej Kanadzie krążek zdobył status sześciokrotnej Platyny i zdobył wiele nagród na Juno Awards. Celine Dion udało się też podbić Wielką Brytanię. Piosenki z płyty “The Colour of My Lo-ve”, a w szczególności singiel “Think Twice”, okupowały pierwsze miejsca list przebojów. Kolejnym wielkim sukcesem był francuskojęzyczny krążek “D’eux”, który znalazł się na liście bestsellerów w Wielkiej Brytanii. Deszcz nagród muzycznych spadł na piosenkarkę po wydaniu albumu “Falling Into You” z 1996 roku. Artystka dostała nagrodę Grammy w kategoriach “Najlepszy album pop” i “Album roku”. Kolejną produkcję Celine Dion nagrała w Londynie. Album zatytułowany “Let’s Talk About Love” miał premierę w sklepach tego samego dnia, co ścieżka dźwiękowa do kultowego filmu “Titanic”. Na obu płytach pojawiła się piosenka “My Hart Will Go On”, która przyniosła artystce drugiego Oskara. Gwiazda niedługo później wypuściła kolejną płytę pt. “One Heart”, która ukazała się niedługo przed jej trzyletnią serią 600 koncertów w Ceasars Palace w Las Vegas.
W latach 1994-2016 mężem Celine Dion był Rene Angelil. Para miała troje dzieci: Rene-Charlesa oraz bliźniaki: Eddy’ego i Nelsona. Starszy o 26 lat partner gwiazdy zmarł w 14 stycznia 2016 roku, przegrywając walkę z rakiem krtani.

9 – 10 grudnia – Scotiabank Arena.

Pixies

Grupa należy do ścisłej czołówki zespołów z amerykańskiej sceny niezależnej z przełomu lat 80. i 90., które na nowo ułożyły reguły gry na rynku muzycznym, stwarzając przy okazji zupełnie nowy indierockowy kanon. Grupa powstała w Bostonie na początku drugiej połowy lat 80. i błyskawicznie okazała się jednym z najbardziej oryginalnych przedstawicieli ówczesnego alternatywnego rocka. Jego skład okazał się perfekcyj- ną kompozycją artystów o różnych muzycznych korzeniach tworzących piosenki idealnie wpasowane gdzieś między amerykańską tradycję, a alternatywne podejście do grania. Na kolejnych wydawanych na przełomie lat 80. i 90. płytach definiowali różne odmiany indie rocka: tę bardziej rockandrollową i surfrockową, tę melodyjną i przebojową, tę bardziej liryczną i sentymentalną, a wreszcie – tę bardziej punkową. Pozostawili więc po sobie prawdziwy elementarz nowego grania, po czym rozwiązali zespół na początku ostatniej dekady XX wieku.

12 grudnia – The Phoenix Concert Theatre.

 

Teatralno-Filmowe Wieczory Czwartkowe

5 grudnia
Serdecznie zapraszam Państwa na ostatni w tym roku Czwartkowy Wieczór Tea-tralny. Zaprezentuję czarną komedię wybitnego angielskiego dramatopisarza Alaina Ayckbourna. Akcja rozgrywa się w trzech odsłonach, w Boże Narodzenie, w trzech kuchniach. Autor konfrontuje w niej trzy pary małżeńskie, na przestrzeni trzech lat. Bohaterowie to trzy zaprzyjaźnione, ale zupełnie różne małżeństwa. Sięga zatem po sprawdzony już schemat, mnożąc zabawne, nawet absurdalne sytuacje, by wreszcie doprowadzić do nie całkiem wesołego zakończenia, dając aktorom świetny materiał literacki, który grający wykorzystali po mistrzowsku.
Obsada: Magdalena Zawadzka, Piotr Fronczewski, Hanna Śleszyńska, Arkadiusz Nader, Anna Dymna, Jan Kociniak.