Wyspy Szczęśliwe

Archipelag siedmiu wulkanicznych wysp na Atlantyku położonych nie tak daleko od afrykańskich pustyni to świetne miejsce na wakacje. Oczywiście, głównym celem pobytu na Wyspach Kanaryjskich jest wspaniały i urozmaicony wypoczynek. Niezależnie od pory roku panuje tam bardzo ładna pogoda.
Archipelag nazywany też Wyspami Szczęśliwymi jest wyjątkowo atrakcyjny dla lubiących urozmaicić wypoczynek zwiedzaniem ciekawych miejsc i miłośników przyrody. Dowiedz się co warto zobaczyć na Wyspach Kanaryjskich…
Czy to jest Hiszpania? Będąc na jednej z wysp archipelagu można byłoby zadać sobie właśnie takie pytanie. Niby ten sam język (z lokalnym dialektem) i przynależność terytorialna do europejskiego kraju, a jednak różnice między kontynentalną Hiszpanią czy jej śródziemnomorskimi wyspami są tak znaczące.
O kontrastowości Wysp Kanaryjskich na tle kontynentalnej Hiszpanii decyduje przede wszystkim klimat. Na poszczególnych wyspach archipelagu, pomimo niewielkich różnic jeśli chodzi o ciepło i wilgotność, mamy do czynienia z klimatem oceaniczno-subtropikalnym. Wysokie i umiarkowane temperatury przez cały rok zapewnia gorące powietrze z niedalekiej, afrykańskiej Sahary łagodzone przez orzeźwiające powietrze znad Atlantyku. Największa ilość opadów i nieco chłodniejszy klimat panuje na wysuniętych na zachód wyspach, szczególnie El Hierro i w niektórych rejonach La Palma. Z kolei najbardziej suche i słoneczne to Lanzarote i Fuerteventura. Niezależnie od tych różnic można śmiało stwierdzić, że największym dobrodziejstwem Wysp Kanaryjskich jest właśnie panująca na nich wiosenno-letnia aura (nazywane są wyspami wiecznej wiosny). Zimą temperatura najczęściej nieznacznie przekracza 20°C, w środku lata upały powyżej 30°C są bardzo rzadkie. Do tego słoneczna pogoda umożliwia wczasowiczom opalanie przez praktycznie cały rok.
Na każdej z siedmiu głównych wysp archipelagu napotkamy na odmienny ale niezmiennie urzekający krajobraz. Znajdziemy więc potężne szczyty górskie Teneryfy (wulkan Teide to najwyższe wzniesienie Hiszpanii – 3.718 m n.p.m.), kratery wulkaniczne na Lanzarote, wydmy i niekończące się piaszczyste plaże Fuerteventura, górzyste i zielone przestrzenie w centrum Gran Canaria, połacie lasów wawrzynowych na La Palma, urwiste bazaltowe skały La Gomera czy surowość pejzażu el Hierro. Dodając do tego wyśmienitą lokalną gastronomię, nietypowe na kontynencie hiszpańskie wina i wspaniała kana- ryjska kultura będziemy mieli do czynienia z idealnym miejscem do idealnego wypoczynku i niepowtarzalnej przygody krajoznawczej.
Pomimo że Wyspy Kanaryjskie to wielki ośrodek wakacyjny głównie dla mieszkańców Europy gwarantują nam mnogość miejsc wartych zwiedzenia podczas pobytu w dowolnej porze roku. Tak jak już wspominaliśmy ich atutem jest wyjątkowe ukształtowanie terenu. Ponad 1.500 km wybrzeża to dla wczasowiczów okazja na bierny, ale także aktywny wypoczynek na różnorodnych plażach: dzikich i miejskich, kamienistych lub kuszących do spacerów boso po miękkich niczym jedwab piaskach. Wystarczy spojrzeć wgłąb lądu, a zaskoczy nas ich zdecydowanie atrakcyjna rzeźba terenu oraz nietypowa, endemiczna roślinność. Oprócz licznych rezerwatów biosfery na całym archipelagu znajdują się tutaj aż 4 parki narodowe Hiszpanii: Parque Nacional del Teide (Teneryfa), Parque Nacional de Timanfaya (Lanzarote), Parque Nacional de la Caldera de Taburiente (La Palma) oraz Parque Nacional de Garajonay (La Gomera).
Historycznie, Wyspy Kanaryjskie również prezentują się odmiennie na tle kontynentalnej Hiszpanii. Istnieje na nich wiele śladów związanych z prehistorią, liczne są też nawiązania do ich terytorium w mitologii greckiej mity o Polach Elizejskich, ogrodach Hesperyd i Atlantydzie). Ich rdzenną ludność stanowili Guan- chowie, w efekcie portugalskiej i hiszpańskiej kolonizacji w XV wieku praktycznie wymarli lub wymieszani rasowo z przybyszami z kontynentu. Nazywane w starożytności Wyspami Szczęśliwymi stanowiły bardzo ważny i zwykle ostatni punkt przystankowy na drodze statków wyprawiających się do Ameryki, w którym w roku 1492 zatrzymała się tuż przed odkryciem nowego kontynentu słynna wyprawa dowodzona w przez Krzysztofa Kolumba.
Wyspy Kanaryjskie jako jedna z 17 wspólnot autonomicznych Hiszpanii dzielą się na dwie prowincje. Do pierwszej – Provincia de Las Palmas należą wyspy Gran Canaria, Fuerteventura i Lanzarote. W skład drugiej Provincia de Santa Cruz de Tenerife wchodzą Tenerife (Teneryfa), La Palma, La Gomera, El Hierro. Do archipelagu należy jeszcze kilka małych wysepek w większości nie zamieszkanych na stałe przez ludność.

Teneryfa – co warto zwiedzić

Teneryfa to największa i zarazem najbardziej zróżnicowana pod wieloma względami wyspa w całym archipelagu Wysp Kanaryjskich. Jej terytorium, otoczone skalistym wybrzeżem, przecinają góry i doliny ze wspaniałymi krajobrazami wulkanicznymi.
Południowa część Teneryfy charakteryzuje się cieplejszym i mniej wilgotnym klimatem, wieloma piaszczystymi plażami oraz wielkimi wakacyjnymi kurortami. Z kolei północna Teneryfa jest nieco chłodniejsza, deszcze zdarzają się tam nieco częściej. Jej głównym atutem jest wspaniała przyroda oraz bardziej kameralne miejscowości. Centrum wyspy to typowo górski, surowy krajobraz zdefiniowany przez najwyższe wzniesienie całej Hiszpanii – wulkan Teide (3.718 m n.p.m.).
Dzięki klimatycznej i krajobrazowej różnorodności, a dodatkowo wielu atrakcyjnym dla zwiedzających miejscom, Teneryfa oferuje wiele atrakcji pozwalających urozmaicić wakacyjny wypoczynek. Obfituje także we wspaniałe pod względem bogactwa przyrody zakątki, aż 42 obszary Teneryfy objęte są specjalną ochroną środowiska naturalnego.
W samym centrum wyspy znajduje się główna atrakcja turystyczna na Teneryfie – wulkan Teide i wraz z otaczającym go terytorium parku narodowego Parque Nacional de Las Cañadas del Teide.
Dzięki kolejce linowej można wjechać na wysokość 3.550 m n.p.m. czyli prawie na sam szczyt najwyższego wzniesienia w całej Hiszpanii. Na terenie parku znajdują się liczne szlaki do pieszych wędrówek w trakcie których można podziwiać niemal księżycowy krajobraz wygasłego wulkanu, którego szczyt niemal przez cały rok pokryty jest warstwą śniegu. W ich trakcie zobaczyć można niektóre z 58 endemicznych, kanaryjskich roślin w tym czerwone kwiaty żmi- jowców (Echium wildpretii). Z parkiem narodowym kojarzy się charakterystyczna skała Roque Cinchado, ze względu na swój specyficzny kształt nazywana „kamiennym drzewem” lub „palcem bożym”.
Południowa część Teneryfy jest najbardziej przyjazna osobom poszukującym beztroskiego wypoczynku w licznych kurortach, w otoczeniu bogatej infrastruktury wakacyjnej i licznych atrakcji: barów, restauracji, dyskotek, centrów handlowych i parków rozrywki. Nieodłącznym elementem życia wczasowiczów są dobrze zagospodarowane piaszczyste plaże, w tym najsłynniejsze: Playa de los Cristianos, Playa de las Américas (z piaskiem przywiezionym z Sahary), Playa El Médano i Playa de los Gigantes (długości ok. 2 km, idealna dla windsurferów i kitesurferów).
Puerto de la Cruz – Valle de La Orotava
Jest to strefa turystyczna znajdująca się w północnej części Teneryfy. W odróżnieniu od południa wyspy posiada bujniejszą przyrodę oraz miejsca o większym znaczeniu historycznym. Znajduje się tam kilka większych ośrodków wakacyjnych takich jak na przykład Puerto de la Cruz. Wspaniałą atrakcją dla wypoczywających wczasowiczów jest wizyta w pobliskim parku zoobotanicznym Loro Park. Zgromadzono tam ogromną ilość zagrożonych wyginięciem zwierząt z kilku kontynentów, w tym najbardziej odległych: Antarktydy czy Australii. Głównymi atrakcjami parku są pokazy tresury papug, występy delfinów, lwów morskich, orek oraz śpiew egzotycznych ptaków w koronach drzew.
Miejscowością z kilkoma ciekawymi zabytkami jest miasto La Orotava znajdujące się na skraju malowniczej doliny Valle de La Orotava (z miradoru Humboldta roztacza się piękna panorama na ocean i ośnieżone szczyty wulkanu Teide). Wśród zabytkowych budowli wyróżnia się tamtejszy kościół Iglesia de la Concepción z charakterystyczną kopułą. Miasto posiada piękną, w znacznej mierze XVII-wieczną zabudowę (np. dom Casa de los Balcones z fasadą zdobioną drewnianymi balkonami udekorowanymi kwiatami) oraz wspaniałe ogrody. W okolicach Bożego Ciała odbywa się tam kilka ciekawych świąt. Jednym z nich są Fiestas del Corpus y San Isidro Labrador. na ulicach miasta powstają kompozycje olbrzymich dywanów zrobionych z kwiatów, odbywają się pokazy tradycyjnych tańców oraz procesje.
Isla Baja
To położona na północnym zachodzie Teneryfy strefa wyróżnia się największym bogactwem przyrodniczo-krajobrazowym. Główną atrakcją regionu jest malowniczy Wąwóz Masca oraz rezerwat Parque Rural de Teno. Chronione przed nadmierną ingerencją człowieka urbanizacyjnymi głębokie jary, strome urwiska, obszary leśne oraz ciche zatoczki nad oceanem są ekologiczną enklawą wyspy. W gęstwinie tropikalnych lasów ukryte są budowle prezentujące tradycyjną architekturę wiejską tego regionu. Nazywane są po hiszpańsku Caserío de Masca. W jednym z rustykalnych, górskich domków znajduje się badzo ciekawe muzeum oraz centrum miejscowego rękodzielnictwa.
Symbolem wyspy jest osiemnastometrowej wysokości drzewo smocze (dracena smocza) nazywane Drago Milenario. Liczy sobie podobno około 800 lat i posiada niesamowitą budowę i kształt. Jego koronę wieńczy 300 oplatających się ze sobą gałęzi. Wokół miejscowości Icod de los Vinos, w której znajduje się ten pomnik przyrody położonych jest wiele winnic.
Jednym z najczęściej fotografowanych na Teneryfie krajobrazów są wielkie skaliste klify Acantilados de Los Gigantes opadające pionowo do oceanu znajdujące się w pobliżu miejscowości Los Gigantes. Mają gdzieniegdzie ponad 600 m wysokości, miłośników nurkowania fascynuje podziwianie ich pod powierzchnią wody gdzie sięgają nawet do 30 metrów głębokości. Warto wybrać się na 3-godzinny rejs statkiem (około 28 euro) by podziwiać klify nazywane przez dawnych mieszkańców wyspy „murem piekła”.
Ciekawym miejscem jest z pewnością Garachico. To miejscowość która cudem przetrwała erupcję wulkanu Trevejo trzy wieki temu. Najbardziej ucierpiał jej port, co było bardzo dotkliwym ciosem dla jej mieszkańców żyjących dotąd z bogactw które zapewniały im wody oceanu. Oprócz spektakularnego położenia na ukształtowanym przez lawę nabrzeżu (z naturalnymi basenami otoczonymi skałami) posiada ciekawą architekturę wkomponowaną w zieleń tropikalnej roślinności.
Santa Cruz – La Laguna
Teneryfa – zwiedzanie – Candelaria.jpg Na północno-wschodnim krańcu Teneryfy znajduje się wychodzący głęboko w ocean cypel z jej dwoma najważniejszymi aglomeracjami. Stolica, Santa Cruz de Tenerife to nowoczesna metropolia. Był to dawniej strategiczny punkt na szlakach handlowych pomiędzy Europą, Afryką oraz Ameryką co sprawiało, że o kontrolę nad nim toczonych było wiele bitew morskich. W jednej z takich potyczek ramię stracił najsłynniejszy brytyjski admirał – Horatio Nelson. O burzliwej historii miasta przypominają fortyfikacja Castillo de San Juan oraz ruiny Torre de San Andrés i Castillo de San Cristóbal. Santa Cruz de Tenerife posiada interesujące miejskie place oraz parki, w tym szczególnie ładny Parque García Sanabria z urokliwymi alejkami otoczonymi tropikalną roślinnością, fontannami oraz słynnym zegarem kwiatowym. Uwagę przyciąga futurystyczna architektura leżącego niedaleko portu audytorium. Zarówno turyści jak i mieszkańcy miasta odwiedzają często plażę Playa de Las Teresitas w dzielnicy San Andrés. Santa Cruz de Tenerife słynie z odbywającego się tutaj barwnego karnawału, najsłynniejszego po tym z brazylijskiego Rio de Janeiro.
Starówka San Cristóbal de La Laguna (miasta leżącego w obrębie wielkiej aglomeracji Santa Cruz) jest wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Wszystko za sprawą charakterystycznej zabudowy renesansowej, która nadała w późniejszym okresie wygląd miastom Ameryki Łacińskiej (na przykład kubańskiej Hawanie lub peruwiańskiej Limie). Kolorowe fasady jednokondygnacyjnych budynków, prostokątny układ szerokich uliczek, kościoły oraz wieże z dzwonnicami pozwalają doskonale poczuć kolonialnego ducha. San Cristóbal de La Laguna znane jest także z najstarszego na Wyspach Kanaryjskich uniwersytetu powstałego w 1701 roku.
W pobliskim, leżącym nad samym Oceanem miasteczku Candelaria znajduje się bazylika z figurką matki boskiej Virgen de Candelaria, patronki całego archipelagu. Według starej legendy postać Madonny miała objawić się dwójce pasterzy z rdzennego plemienia Guanczów. Dotarłszy do potoku spostrzegli że ich bydło nie chce iść dalej, jak gdyby coś im nie pozwalało kroczyć do przodu. Jeden z pasterzy przekroczywszy strumyk spostrzegł, że u góry znajduje się postać dziewicy z drewna z dzieciątkiem na ręku. Poza świątynią na brzegu oceanu znajduje się 12 posągów z brązu przedstawiających postaci legendarnych wodzów z plemienia Guanczów.

Atrakcje turystyczne na wyspie Gran Canaria

Gran Canaria to trzecia pod względem wielkości wyspa archipelagu. Jest na tyle ciekawa pod względem krajobrazowym, że nazywa się ją „kontynentem w miniaturze”.

Na Gran Canaria znajdziemy nie tylko tętniące życiem przez cały rok wakacyjne kurorty, ale także liczne atrakcje turystyczne, wspaniałą przyrodę i krajobrazy. Wiele miejsc na Gran Canaria potrafi zainteresować swoją historią, architekturą oraz kulturą miejscowej ludności. Aby dostrzec piękno wyspy należy się nieco oddalić z tłocznych kurortów, które zdominowały jej południową część. Odnajdziemy tam wiele miejsc emanujących spokojem, sprzyjających poznawaniu bogatego dziedzictwa kulturowego Wysp Kanaryjskich.

Zwiedzanie wyspy Gran Canaria - atrakcje turystyczne na wyspie Stolica wyspy, Las Palmas de Gran Canaria, jest jednocześnie największą metropolią całego archipelagu. Jej założenie łączy się bezpośrednio z historią podboju Wysp Kanaryjskich przez Hiszpanów zapoczątkowanego w 1478 roku. Najstarszą dzielnicą miasta jest Vegueta gdzie kapitan floty kastylijskiej Juan Rejón stworzył pierwszą hiszpańską osadę – Real de las Tres Palmas, która wzięła swoją nazwę od rosnących tam trzech wysokich palm. Centrum starówki stanowi plac Plaza Mayor de Santa Ana przy którym znajduje się gotycko-neoklasycystyczna katedra. Budowa świątyni była rozłożona w czasie. Pierwszy etap trwał w latach 1497-1570, z tego okresu pochodzi jej późnogotyckie wnętrze. Drugi etap trwa od roku 1781 praktycznie aż po dzień dzisiejszy, jego odzwierciedleniem jest przede wszystkim neogotycka fasada. Wewnątrz katedry znajduje się powstały w XVII wieku dziedziniec Patio de Los Naranjos mieszczący muzeum diecezjalne. Na Plaza Mayor de Santa Ana zlokalizowana jest większość zabytkowych budowli miasta charakterystycznych dla miejskiej architektury archipelagu m.in. Casas Consitoriales – XIX-wieczny budynek ratusza oraz pałac biskupi.

Niedaleko placu znajduje się jedna z głównych atrakcji turystycznych miasta czyli dom Krzysztofa Kolumba (Casa de Colón), który łatwo rozpoznać po szarym, bogato zdobionym wejściu w białej fasadzie kamienicy. Nazwa jest bardzo myląca ponieważ w rzeczywistości jest do zespół połączonych ze sobą mieszkań, z których tylko jedno stanowiło rezydencję gubernatora Wysp Kanaryjskich. Najsłynniejszy odkrywca miał ponoć jedynie gościć w tych murach u urzędnika podczas swojej pierwszej wyprawy do Ameryki w 1492 roku. Mieszczące się tam muzeum składa się z dwóch dziedzińców oraz trzech salonów posiadających stałe ekspozycje, które tworzą m.in. nowinki technologiczne z czasów wielkiego odkrywcy, zbiory kartograficzne, modele okrętów i dawne przyrządy nawigacyjne. W kolonialnej architekturze budowli można odnaleźć elementy gotyckie oraz renesansowe. Casa de Colón to swoista instytucja kulturalna. Posiada bibliotekę, archiwum, prowadzi warsztaty edukacyjne oraz jest siedzibą centrum zajmującego się historią związków pomiędzy Wyspami Kanaryjskimi i kontynentami obu Ameryk.

Gran Canaria - rezerwat i plaża Maspalomas Nowoczesne oblicze miasta również posiada swój specyficzny urok. Aby się o tym przekonać warto wybrać się na spacer długą promenadą wiodącą wzdłuż oceanu. Naprzeciwko eleganckich butików, barów i restauracji znajduje się uważana za jedną z najładniejszych na świecie plaż miejskich – Playa de Las Canteras. Ma ponad dwa kilometry długości, jest idealnym miejscem do plażowania, kąpieli, uprawiania sportów wodnych oraz wieczornych spacerów.

Gran Canaria to wyspa która jako pierwsza na całym archipelagu doświadczyła olbrzymiej popularności wśród turystów z całego świata. Nie dziwi więc obecność wielkich, często przeludnionych kurortów. Do takich niewątpliwie należy leżące na południowym wybrzeżu Maspalomas z „wrośniętymi” aglomeracjami Playa del Inglés oraz San Fernando. Turystyka masowa zdominowała również sąsiadujące z Maspalomas – Puerto Rico. Tętniące życiem wakacyjne miasteczka kuszą bogactwem infrastruktury sprzyjającej rozrywce (dyskoteki, centra handlowe, kasyna, tory kartingowe, parki tematyczne, pola golfowe). Plaże, w przeciwieństwie do tych naturalnych na Gran Canaria, pokrytych wulkanicznym żwirem, posiadają specjalnie przetransportowany z Afryki piasek. Dziwić więc może bardzo bliskie położenie rezerwatu przyrody. Wydmy Dunas de Maspalomas ze względu na znaczny obszar który zajmują przypominają pustynię kończącą się przy samym oceanie wspaniałą plażą. Spragnieni kąpieli w słońcu i oceanie nie będą rozczarowani z pobytu na innych plażach południa Gran Canarii: spełniającej oczekiwania najbardziej wymagających wczasowiczów Anfi del Mar oraz romantycznej Playa de Amadores, z której można zobaczyć zachód słońca nad szczytem Teide na sąsiedniej wyspie archipelagu – Teneryfie.

Przeciwieństwem turystycznych molochów jest leżące w zachodniej części wybrzeża Puerto de Mogán. Brakuje tam wysokiej zabudowy hotelowej, są za to romantyczne ukwiecone uliczki oraz białe ściany niskokondygnacyjnych domów z dyskretnymi dodatkami w kolorze żółtym, czerwonym, zielonym lub błękitnym. Gdzieniegdzie pomiędzy zabudowaniami biegną wodne kanały, dzięki którym Puerto de Mogán określane jest mianem Kanaryjskiej Wenecji. Dawne rybackie miasteczko zyskuje dodatkowo na urokliwości dzięki otaczającym je górskim krajobrazom. To idealne miejsce na spacer promenadą przy przystani jachtowej oraz posiłek w jednej z przytulnych restauracji. Niedaleko portu znajduje się kameralna plaża.

gran canaria - agaete.jpg Chłodniejsza i bardziej zielona północ wyspy posiada znacznie ciekawszą linię brzegową zdominowaną przez stromo opadające do oceanu górskie zbocza. Nie brakuje tam również wakacyjnych kurortów. Jednym z nich jest Agaete, lubiane przez turystów chcących uniknąć głównych aspektów turystyki masowej. Upodobali je sobie artyści, nie dziwi więc obecność galerii sztuki oraz barwne, lokalne święta. Jednym z nich jest Fiesta de la Rama związane z rytuałem przyzywania deszczu, praktykowanym przed przybyciem Hiszpanów przez pierwotnych mieszkańców Wysp Kanaryjskich – Guanczów. Najważniejszym zabytkiem Agaete jest pustelnia Ermita de las Nieves z flamandzkim tryptykiem z XVI wieku przedstawiającym wizerunek tutejszej madonny – Virgen de las Nieves. Niedaleko miasta znajduje się wyjątkowo ciekawa formacja bazaltowa odseparowana od lądu oceanem nazywana Dedo de Dios czyli „Palec Boży”.

Pomiędzy Agaete i Las Palmas de Gran Canaria, w odległości kilkunastu kilometrów od stolicy, znajduje się miejscowość warta zwiedzenia ze względu na jej architektoniczne walory. Zabudowę Arucas zdominowały budowle neogotyckie. Najważniejszą z nich jest kościół Iglesia Matriz de San Juan Bautista, mylnie nazywany katedrą. Wznoszenie świątyni rozpoczęto w 1909 roku na miejscu dawnej świątyni z XVI wieku. Jako materiał do jej budowy użyto wielkich bloków ze skał pochodzenia wulkanicznego. Wyróżnia się neogotyckim bogactwem zdobień widocznych na każdej z czterech fasad oraz pięknymi witrażami. Jest to największy kościół na całym archipelagu, najwyższa z jego wież mierzy 60  metrów wysokości.

Arucas jest znane z tradycji w produkowaniu wyśmienitego, kanaryjskiego rumu (warto zwiedzić fabrykę Arehucas). Podczas spaceru ulicami starówki napotkać można wiele ciekawych budowli takich jak niedokończony neogotycki teatr Teatro Nuevo (na placu Plaza de San Juan przy „katedrze”) lub XIX-wieczną kamienicę Casa de Gourié mieszcząca aktualnie biuro informacji turystycznej oraz muzeum miasta. W pobliżu Arucas można zrelaksować się na kilku ładnych i stosunkowo spokojnych plażach takich jak Playa de San Andrés i Playa de Quintanilla.

Położone w głębi wyspy Teror to jedno z najstarszych miast na całym archipelagu, jedna z głównych atrakcji turystycznych na wyspie Gran Canaria. Jego założenie wiąże się z objawieniem w jego okolicach Matki Boskiej (Virgen del Pino) w roku 1481. Villa Mariana (wioska maryjna), bo taką nazwę otrzymała pod koniec XVI wieku miejscowość, szybko stała się głównym ośrodkiem religijnym na Gran Canaria. Powstało tutaj kilka klasztorów cysterskich oraz dominikańskich. Nie dziwi więc obecność w Teror wielu zabytkowych kościołów z gotycko-neoklasycystyczną bazyliką (Basílica de Nuestra Señora del Pino). Mimo niezbyt imponujących rozmiarów architektura kościoła posiada kilka ciekawych elementów architektonicznych oraz ołtarzy.

gran canaria - tejeda.jpg Tym co stanowi o atrakcyjności turystycznej miasteczka Teror jest całość starówki podzielonej na dwie części zwane Barrio de Abajo (dzielnica dolna, w której znajduje się większość zabytkowych budowli) oraz Barrio de Arriba (leżąca na wzniesieniu „dzielnica górna”, do której wzdłuż kolorowych fasad domów prowadzą długie rzędy stromych schodów). Najlepszym sposobem na zwiedzanie miasta nie jest więc oglądanie lub wizytowanie kolejne budynków o walorach historycznych lecz zwykłe „zagubienie się” w labiryncie jego ciasnych uliczek.

Wypoczywając beztrosko na plażach Gran Canaria lub zwiedzając jej urokliwe miasteczka można niemal zapomnieć o jej wulkanicznym charakterze. Wystarczy jednak dotrzeć do miejscowości Tejeda by przekonać się jaki wpływ na geologię wyspy miały erupcje wulkanów. To biała wioska leżąca dokładnie w samym kraterze wygasłego przed wiekami wulkanu. Zwiedzając ją można odnieść wrażenie, że czas stanął tam w miejscu przed wieloma latami. Wszechobecna zieleń oraz robiące wrażenie strome zbocza górskie słusznie podpowiadają, że ten centralny rejon wyspy to gratka dla miłośników wędrówek w „dzikim” terenie. Brak zabytków rekompensują muzea i skanseny pozwalające zrozumieć głębiej fenomen tego miejsca. Jednym z nich jest Museo de las Tradiciones, w którym oprócz przyjrzenia się dokładnie typowej kanaryjskiej chacie można dowiedzieć się wiele o historii mieszkańców wyspy Gran Canaria od czasów prehistorycznych, ich stylu życia, oraz tutejszym rolnictwie. W Centro de Plantas Medicinales poznaje się świat roślin leczniczych towarzyszących ludzkości w medycynie oraz dawnych wierzeniach.

Emblematycznymi krajobrazami Gran Canaria są stanowiące pomniki przyrody, bazaltowe formy geologiczne sterczące na szczytach wulkanicznych wzniesień w okolicach Tejeda. Godzinna wspinaczka pod skałę o nazwie Roque Nublo zwieńczona jest zapierającymi dech w piersiach widokami. Patrząc z wysokości 1.813 m n.p.m. na potężne góry, które nas otaczają można poczuć się jak na samym szczycie naszej planety. Roque Nublo ma 80 metrów wysokości i jest jedną z najwyższych monolitycznych skał na świecie. W tym samym kraterze wulkanicznym co miejscowość Tejeda znajduje się inna bazaltowa skała o przedziwnym kształcie – Roque Bentayga. Przed podbojem archipelagu przez Hiszpanów było to święte miejsce tutejszych aborygenów – Guanczów.

Lanzarote – co warto zwiedzić. Atrakcje turystyczne.

Lanzarote to wyspa oferująca bogactwo atrakcji dla lubiących bardzo urozmaicony wypoczynek. Sprzyja temu geologiczna charakterystyka wyspy. Na 846 km² jej niewielkiej powierzchni znajduje się ponad 300 wulkanicznych stożków. Co ciekawe są to stosunkowo młode formacje, ponieważ ukształtowały się głównie w wyniku aktywności wulkanów na początku XVIII wieku.

Krajobraz Lanzarote zdominowany jest przez swoisty dywan zastygłej lawy prawie pozbawiony roślinności oraz ciągnące się kilometrami wybrzeża plaże, w większości wulkaniczne, rzadziej z jasnym piaskiem o jasnym kolorze i delikatnej teksturze. Za najpiękniejszy rejon dla plażowiczów uważa się tereny należące do Monumento Natural de los Ajaches.

Lanzarote - atrakcje turystyczne, co warto zwiedzić na Lanzarote

Znajdziemy tam piękną, oddaloną od zabudowy wciąż stosunkowo spokojnych kurortów Playa de Papagayo z delikatnym, białym piaskiem. Bardzo uczęszczana i wyposażona we wszelkiego rodzaju infrastrukturę turystyczną jest ciągnąca się przez ponad kilometr, złocista Playa Grande (Playa Blanca) w popularnym kurorcie Puerto del Carmen, malowniczym miasteczku idealnym dla miłośników wędkowania i nurkowania.

Aktywność wulkaniczna na Lanzarote, szczególnie około 2 wieki temu, zmieniła krajobraz wyspy. W wytworzonym w ten sposób masywie górskim Famara występuje największa w Europie różnorodność gatunkowa roślin endemicznych na km².

lanzarote timanfaya krajobraz.jpg Największą atrakcją turystyczną Lanzarote jest park narodowy Timanfaya (Parque Nacional de Timanfaya). Na jego terenie znajduje prawie 30 stożków wulkanicznych. W wyniku erupcji wulkanu Timanfaya w 1730 roku 9 miejscowości zniknęło z powierzchni ziemi, a dalsza aktywność wulkaniczna w tych okolicach w ciągu następnych sześciu lat sprawiła, że czwarta część wyspy została przykryta zastygłą lawą oraz popiołem. Po stu latach rozpoczęły się kolejne erupcje, które nadały obecny, księżycowy wygląd krajobrazu Lanzarote. W parku narodowym idealnym środkiem transportu podczas zwiedzania jest wielbłąd ze względu na gorący żwir będący podłożem. Przejażdżki po wulkanicznych zboczach umożliwiają zobaczenie panoramy wulkanów zwanych Montañas del Fuego (Ogniste Góry), pamiątki po erupcjach z XVIII i XIX wieku. Atrakcją dla turystów jest także posiłek z kuchni restauracji El Diablo, gdzie dania piecze się wykorzystując naturalną energię cieplną pochodzącą z ziemi. Można się nim rozkoszować podziwiając księżycowe krajobrazy Timanfaya. Dalszy transport autokarem zaprowadzi nas na szczyt wulkanu, aż pod sam krater.

Wśród osobliwości natury na Lanzarote warto wyróżnić jaskinię Cueva de los Verdes. Powstała ona na skutek erupcji wulkanu La Corona. Jest to podziemny system tuneli tzw. jameos wiodący przez ponad 6 km od stóp wulkanu aż pod sam ocean (część znajdująca się na głębokości około 50 m pod taflą wody ma długość około 1,5 km i nazywana jest tunelem Atlantydy). Powstał on ok. 4.000 lat temu na skutek działania strumienia gorącej lawy, która wdarła się aż pod sam ocean drążąc przed sobą ciąg jaskiń. Turystom udostępniono dwukilometrowy odcinek. Bazaltowe ściany tunelu mienią się fantazyjnymi kolorami, wewnątrz można też zobaczyć jak formowała się zastygająca lawa.

Niedaleko wybrzeża tunel uformował kolejną osobliwość geologiczną jaką jest Los Jameos del Agua. To naturalny zbiornik wodny utworzony na dnie jednej z jaskiń, położony poniżej poziomu oceanu. Wciąż nie wyjaśnione jest pochodzenie w nim słonej wody, w której żyją specyficzne gatunki flory i fauny. Atrakcją turystyczną jest znajdujący się na zewnątrz jaskini basen przypominający miniaturowy atol na rajskiej wyspie.

Lanzarote - Salinas del Janubio.jpg Ciekawym widokiem są przybrzeżne systemy hydrauliczne, w których odparowywana jest sól morska zwane Salinas del Janubio. Ich budowę rozpoczęto pod koniec XIX-wieku i pozyskiwanie minerału trwa do dnia dzisiejszego.

Roślinność na Lanzarote nie posiada praktycznie żadnych warunków do rozwoju (podłoża, znikoma ilość opadów oraz praktycznie brak wód gruntowych). Pomimo tego w regionie La Geria uprawiane są z niektóre drzewa i krzewy. Najbardziej rozpoznawalną rośliną Lanzarote jest winorośl. Zdumiewającym widokiem są poletka w kształcie szachownicy służące do uprawy winogron. Jak się okazuje krzewy hodowane na ziemi wulkanicznej, a dokładniej lapillach czyli drobnych kamykach powstałych z pokruszonej, zastygłej lawy, przy odpowiednim wysiłku miejscowych winogrodników mogą przyczyniać się do produkcji uznanych na świecie win z Lanzarote. Warto jest więc skorzystać z oferty zwiedzania winnic i winiarni, w tym najstarszej z nich – Bodega el Grifo. O wyjątkowości win przekonamy się degustując je na miejscu.

Porównując Lanzarote z takimi wyspami archipelagu jak Gran Canaria, Teneryfa i La Palma zauważyć można jedną szczególną różnicę. Chodzi o krajobraz w pobliżu wakacyjnych kurortów, który pomimo dużego ruchu turystycznego wciąż nie jest zakłócony architekturą zdominowaną przez wysokie budynki hotelowe. Na ulicach tych miejscowości panuje względny spokój, to doskonałe miejsca do wypoczynku rodzinnego. W znacznej mierze jest to zasługa nieżyjącego już miejscowego artysty (malarza, rzeźbiarza i architekta) Cesara Manrique. Po powrocie z Nowego Jorku poświęcił się obronie naturalnego środowiska przed jego degradacją i nadmierną, chaotyczną rozbudową infrastruktury.

Dziełem Manrique jest między innymi punkt widokowy z restauracją – Mirador del Río, położony na północnym cyplu Lanzarote na wysokości 479 m n.p.m. Roztacza się stamtąd malowniczy pejzaż wysp archipelagu Chinijo. Oprócz największej La Graciosa, przy dobrej widoczności można dostrzec wyłaniające się na horyzoncie mniejsze. César Manrique zadbał o utrwalenie tradycji rolniczych wyspy w globalizowanym świecie, stąd też znajdziemy tutaj aż tyle muzeów i skansenów przypominających o historii i rzemiośle rdzennych mieszkańców Lanzarote. Będąc uznanym na świecie architektem wywarł on też bezpośrednio wielki wpływ na obecny wygląd miejscowej infrastruktury. Jego prace można obejrzeć w dawnej pracowni artysty (urządzonej w pięciu wulkanicznych grotach) – Fundación César Manrique.

Fuerteventura – co warto zwiedzić. Atrakcje turystyczne.

Fuerteventura nazywana jest plażą Wysp Kanaryjskich. Nic dziwnego, ponieważ plaże stanowią główną atrakcję tej wyspy. Niemal wszystko podporządkowane jest tam wypoczynkowi na nad oceanem.

Co prawda na sąsiadujących z Fuerteventura wyspach także znajdziemy plaże z białym lub złocistym piaskiem, jednak tylko w jej przypadku można powiedzieć, że są one w pełni dziewicze. Piach ten został przytransportowany w sposób naturalny czyli poprzez silnie wiejący od strony afrykańskiej Sahary wiatr (wyspa leży 100 km od wybrzeży Maroka). Do najbardziej atrakcyjnych miejsc dla miłośników plażowania na Fuerteventura należą: Playa de Cofete, Corralejo, Sotavento, Morro Jable i El Cotillo. Zdarzają się oczywiście plaże z czarnym, wulkanicznym podłożem.

Na Fuerteventura jest również kilka ciekawych, wartych zwiedzenia miejsc (chociażby ładne rybackie wioski: El Cotillo, Ajuy i Las Playitas). Mimo to czas należy podporządkować wypoczynkowi nad oceanem, plażując bądź uprawiając sporty wodne, których mekką jest wyspa. Popularne są jednodniowe wycieczki polegające na zwiedzaniu sąsiednich wysp archipelagu.

Fuerteventura - co zwiedzić, atrakcje turystyczne Aby poznać charakteryzujący Fuerteventura na tle innych wysp krajobraz warto zwiedzić teren rezerwatu Parque Natural Corralejo niedaleko miejscowości La Oliva w północnej części wyspy. Jest to wielki ciąg piaszczystych wydm przypominających krajobrazem Saharę, największych na całym archipelagu Wysp Kanaryjskich. Spacer po nich warto zakończyć plażowaniem nad turkusową wodą oceanu. Z pobliskiego portu można przeprawić się promem na sąsiednią wyspę Lanzarote.

Atrakcją turystyczną na Fuerteventura są młyny i wiatraki wkomponowane w krajobraz wyspy. Jej „wietrzna” natura sprawiła że już w XVIII wieku stała się spichlerzem całego archipelagu. Wiele ciekawych rzeczy z tym związanych można poznać zwiedzając muzeum wiatraków w Tiscamanita (El Centro de Interpretación de los Molinos de Tiscamanita). Innym ciekawym obiektem tego typu jest Museo de la Sal w miejscowości Las Salinas del Carmen gdzie dowiemy się jak od XVIII wieku pozyskiwano na wyspie sól morską oraz zobaczymy jak wygląda metoda stosowana w dzisiejszych czasach.

Stolicą wyspy aż do 1834 roku była leżąca w głębi lądu, w małej dolinie otoczonej wulkanicznymi górami miejscowość Betancuria. To urokliwe miasteczko założył w XV wieku zdobywca wyspy, Jean de Betencourt (od jego nazwiska wzięło swoją nazwę). Do ciekawszych obiektów tej liczącej w obecnych czasach zaledwie 800 obywateli miejscowości należą kościół Iglesia de Santa María (z fragmentami pochodzącej z XV wieku świątyni, złoconymi ołtarzami, relikwiami) oraz muzeum archeologiczne.

Niedaleko Betancuria, na jednym z punktów widokowych, Mirador Guise y Ayose, znajdują się mierzące prawie 4 metry wykonane z brązu rzeźby przedstawiające wizerunki dwóch królów rządzących w XV wieku rdzennymi mieszkańcami wyspy, Guanczami.

Zwiedzanie wyspy La Gomera

Będąc na La Gomera, drugiej najmniejszej z Wysp Kanaryjskich, można się poczuć niczym w bajkowej scenerii opowieści o rozbitkach na bezludnej wyspie. 90 kilometrów tamtejszego wybrzeża otaczają głównie klify, a w głębi górzystego lądu króluje zieleń: gąszcz palm, lasów wawrzynolistnych i przeszło 2 tysiące gatunków egzotycznych roślin. 

Wyspy Kanaryjskie La Gomera nazywana jest przez Hiszpanów ‚Isla Colombina’. Ma to związek z tym, że wyspa ta była ostatnim przystankiem Krzysztofa Kolumba na suchym lądzie przed dotarciem do Ameryki. Sławny Genueńczyk przed najważniejszym odcinkiem wyprawy mógł tam uzupełnić zapasy słodkiej wody i jedzenia.

Na Wyspę La Gomera łatwo jest się dostać z sąsiedniej Teneryfy. Do San Sebastián de la Gomera z Los Cristianos kursują promy (1-godzinny rejs, cena około 60 € w obydwie strony). Na prom można wjechać samochodem wypożyczonym na Teneryfie (dodatkowo ok. 50 €) lub wynająć auto na miejscu (lotnisko, port lub Valle del Rey). Za około 60 € w dwie strony można również dostać się na La Gomera samolotem z portu lotniczego Tenerife Norte. Podobnie jest w przypadku połączeń z wyspy Gran Canaria (port w Agaete z przesiadką w Los Cristianos <1,5 h> lub lotnisko w Las Palmas de Gran Canaria). Alternatywą są całodniowe (ok. 11 h) zorganizowane wycieczki z przewodnikiem startujące bezpośrednio z Teneryfy. Optymalną formą zwiedzania La Gomera jest jednak nieco dłuższy pobyt z noclegiem w jednym z tamtejszych hoteli lub apartamentów.

Podróżując po La Gomera samochodem trzeba się nastawić na pokonywanie wielu serpentyn oraz stromych wzniesień. Rekompensują to wspaniałe widoki.

Interior wyspy mający charakter płaskowyżu przecinają głębokie wąwozy. W krajobraz zachodniej części La Gomera wpisują się tarasowe zbocza żyznej doliny Valle del Rey. Miejscowi rolnicy uprawiają tam głównie owoce: awokado, mango, kiwi, papaję oraz winogrona służące do produkcji smacznych win. Głęboki wąwóz można podziwiać z kilku przydrożnych punktów widokowych oraz restauracji El Mirador.

La Gomera - las w parku narodowym Garajonay Esencję piękna La Gomera znajdziecie w samym środku wyspy, gdzie w roku 1981 utworzono park narodowy Parque Nacional de Garajonay. Wznosi się tam jej najwyższy szczyt – Alto de Garajonay. Cały obszar parku jest także objęty rezerwatem biosfery UNESCO i wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Zwiedza się go spacerując kilometrami wytyczonych szlaków w obrębie tysiącletniego, makronezyjskiego lasu wawrzynolistnego. Jego najstarsza część oznaczona jest jako Bosque del Cedro. Można to robić z wynajętym przewodnikiem (pracownikiem parku) lub bez problemu na własną rękę. Niektóre z dobrze oznaczonych ścieżek prowadzą do wspaniałych punktów widokowych. Wśród nich jest popularny Mirador de Los Roques (z widokiem na 5 sterczących skał nazywanych strażnikami), spektakularny Mirador Morro de Agando, magiczny Mirador el Bailadero oraz najwyższe wzniesienie Alto de Garajonay, z którego dostrzec można sąsiednie wyspy, w tym wznoszący się ponad chmurami szczyt wulkanu Teide na Teneryfie.

Jedne z największych atrakcji turystycznych znajdują się w północnej części wyspy w okolicach miasteczka Vallehermoso z ogromną skałą Roque de Cano powstałą z zastygłej lawy. Pobliski klifowy brzeg, co sugeruje jego hiszpańska nazwa Los Órganos, przypomina gigantyczne piszczałki organów. To spektakularny pomnik przyrody, grupa poszarpanych bazaltowych skał, które można podziwiać jedynie podczas rejsu statkiem wzdłuż wybrzeża. W północnej części wyspy znajduje się także wioska Agulo, która ze względu na swoją malowniczość (kolorowe fasady domów kontrastują z błękitem oceanu) nazywana jest „cukierkiem La Gomera” (hiszp. bombón de La Gomera). Niedaleko Vallehermoso znajduje się malownicza, zielona dolina Valle de Hermigua. Podrużując samochodem warto jest się zatrzymać tam przy kilku punktach widokowych.

Na południu niedaleko lotniska leży największy, chociaż i tak bardzo kameralny kurort na wyspie – miejscowość Playa de Santiago. Znajduje się tam port rybacki, pole golfowe, hotele, kilka restauracji oraz dosyć spora, kamienista plaża.

Stolica wyspy, San Sebastián de la Gomera, liczy niespełna 9 tys. mieszkańców. Jest to skupisko białych domów wznoszących się ponad portem oraz niewielką plażą. W jego obrębie oraz okolicach znajduje się kilka zabytkowych budowli. Najważniejsza z nich to malutki lecz ciekawy kościół Iglesia de la Asunción, w którym podobno udzielono błogosławieństwa Krzysztofowi Kolumbowi przed ostatnim etapem wyprawy do Nowego Świata. W ładnym parku w San Sebastián stoi samotna, gotycka wieża Torre del Conde zbudowana w latach 1447-1450. Wewnątrz można zobaczyć ekspozycję starych map wyspy La Gomera.

Widok z Mirador de Los Roques (La Gomera, Wyspy Kanaryjskie)

Related News

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

COPYRIGHT 2014 ZYCIE PUBLISHING SERVICES. ALL RIGHTS RESERVED.