Pokusy czyhają na każdym kroku

To spada na nas niespodziewanie, bo wciąga nas w swe macki niezauważalnie. Sami nigdy się do tego stanu nie przyznajemy, nawet przed sobą. Pierwsi zauważają to najbliżsi, potem reszta otoczenia, my sami dowiadujemy się o tym od innych i stanowczo odrzucamy tę diagnozę, choć podświadomie wyczuwamy, że coś jest nie tak jak być powinno.
Matnia, w którą powoli wpadamy to uzależnienie i nie jest to zjawisko nowe, prawdopodobnie towarzyszy nam od zarania dziejów, ale dopiero XX wiek przyniósł konkluzję – uzależnić można się nieomal od wszystkiego.

Young woman smoking cigarettes, drinking vodka and taking pills

Mianem uzależnienia określa się usilną potrzebę wykonywania jakiejś czynności lub zażywania jakiejś substancji. Nałóg jest tak silny, że przysłania pozostałe inne ważne kwestie, potrafi zmusić do nieracjonalnego działania prowadzącego nawet do upodlenia. Działanie osoby uzależnionej staje się przymusem. Choć jeszcze jakiś czas temu za nałóg uważano uzależnienie od alkoholu czy narkotyków, dziś lista ta jest znacznie dłuższa.
Każde uzależnienie jest chorobą. Choroba ta wymaga leczenia, które najczęściej jest długotrwałe.
Uzależnienie jest poważną chorobą, której nie można bagatelizować. Choroba ta wymaga specjalistycznego leczenia pod okiem wykwalifikowanego personelu.

Uzależnienia fizjologiczne

Za uzależnienie fizjologiczne (fizyczne) uważa się silną potrzebę stałego zażywania jakiejś substancji. Jej niedobór może objawiać się biegunką, wymiotami, drgawkami, bezsennością, stałym uczuciem zimna, itp. Jest to tzw. zespół objawów abstynencyjnych.
Wśród uzależnień fizjologicznych wymienić można:
• uzależnienie od alkoholu, czyli alkoholizm – jest to potrzeba stałego przyjmowania wysokoprocentowych trunków oraz utrata kontroli nad ilością jego spożywania; nałóg może zacząć się dość niewinnie – od wypijania choćby jednego piwa dziennie;
• uzależnienie od nikotyny, czyli nikotynizm – jest to potrzeba dostarczania odpowiedniej dawki nikotyny do organizmu; nałogowiec jest w stanie wypalić nawet kilka paczek papierosów dziennie;
• uzależnienie od narkotyków – jest to potrzeba dostarczania odpowiedniej dawki środków odurzających, które mają poprawić nastrój, stanowić zastrzyk energii, czy dodać pewności siebie;
• uzależnienie od leków nasennych – jest to potrzeba przyjmowania silnych barbituranów, które wpływają na zmniejszenie pobudliwości; w przypadku uzależnienia zachodzi koniecz- ność dostarczania coraz większych dawek, ponieważ dość szybko pojawia się tolerancja organizmu;

Uzależnienia psychiczne

Uzależnieniem psychicznym określa się nabytą i silną potrzebę wykonywania jakiejś czynności albo zażywania jakiejś substancji, jednak jej brak nie powoduje żadnych fizjologicznych następstw.
W ramach uzależnienia psychicznego wyróżnić można tzw. uzależnienia behawioralne, do których zalicza się:
• uzależnienie od hazardu,
• uzależnienie od Internetu i gier komputerowych,
• uzależnienie od seksu i masturbacji,
• uzależnienie od jedzenia,
• uzależnienie od słodyczy,
• uzależnienie od zakupów,
• uzależnienie od pracy,
• uzależnienie od telewizji.

Uzależnienia społeczne

Mianem uzależnienia społecznego określa się przyjmowanie środków toksycznych pod wpływem otoczenia lub na skutek panującej mody.
Zajmijmy się nieco bliżej niektórymi z uzależnień, szczególnie tymi, które najtrudniej zdefiniować, ponieważ w skali społecznej są najmłodszymi, pojawiły się w ostatnim czasie.

Uzależnienie od portali Internetu (siecioholizm)
Siecioholizm to bardzo silna potrzeba korzystania z komputera w celu przeglądania portali internetowych. Osoby te tracą poczucie czasu, zaniedbują siebie i rodzinę, zapominają o codziennych obowiązkach. Każdą wolna chwilę spędzają na siedzeniu przed komputerem. Dotyczy zarówno osób młodych, nastolatków jak i osób starszych.
Notoryczne korzystanie z Internetu, odbija się na naszym zdrowiu, pojawiają się bóle głowy, pleców, problemy z koncentracją, zaburzenia równowagi, problemy ze wzrokiem, ze snem, z zasypianiem bądź ciągłym budzenie się w nocy.
O uzależnieniu od portali Internetu można mówić po około 12 miesiącach obserwacji chorego.
Do objawów, które zauważamy, zaliczamy:
• coraz dłuższe spędzanie czasu przy komputerze, które przynosi zadowolenie a nawet daje przyjemność
• bardzo częste przekraczanie czasu spędzanego przy komputerze
• zrezygnowanie z kontaktów z rówieśnikami, znajomymi, parterem a także unikanie spędzania czasu z rodziną
• zaniedbywanie siebie, rezygnowanie z wypoczynku, snu a nawet zakupów czy pójścia do toalety
• próby ograniczenia korzystania z komputera powodują efekt odwrotny- chory spędza przy nim więcej czasu
• próby ograniczenia bądź całkowitego odstawienia komputera powodują lek, niepokój, obniżenie nastroju, obsesyjne myślenie o tym czy ktoś się z nami kontaktował, nerwowość a nawet agresja
• pomimo pojawiania się problemów zdrowotnych ciągła potrzeba korzystania z Internetu
• niektóre osoby uzależnione mają nawet fantazje i marzenia senne na temat portali Internetowych i inne
Leczenie osób uzależnionych
Podstawą leczenia tej choroby jest uświadomienie sobie, iż posiadamy problem, którego nie jesteśmy w stanie sami rozwiązać. Za wyjątkiem wsparcia ze strony rodziny i znajomych warto skontaktować się ze specjalistą w tej dziedzinie. W niektórych przypadkach konieczna bowiem może okazać się psychoterapia, a nawet włączenie środków farmakologicznych.

Uzależnienie od gier komputerowych
Uzależnienie od gier komputerowych jest podobne do innych uzależnień. Można to określić jako nieodpartą potrzebę korzystania z komputera i grania w gry. W przypadku barku takiej możliwości pojawia się niepokój, złość a nawet agresja. Zjawisko to dotyka ludzi w każdym wieku.
Osoba uzależniona może spędzać przy grach godziny a nawet dni. Potrafi okłamywać wszystkich tylko i wyłącznie po to by kontynuować grę. Z czasem uzależniony traci poczucie czasu- nie wie ile czasu spędza przy komputerze, nie pamięta czy jadł i czy odpoczywał. Z czasem zaczynają pojawiać się kłótnie rodzinne, problemy w szkole, pracy, problemy z przyjaciółmi oraz problemy zdrowotne. Dochodzi do zaniedbywania obowiązków domowych a nawet higieny osobistej.
W momencie gdy nie ma możliwości kontynuowania gry osoba uzależniona może nawet wpadać w stany depresyjne.
Osoby uzależnione wykazują szereg charakterystycznych objawów, których nigdy nie można bagatelizować.
Do najbardziej widocznych zaliczamy:
• spędzanie przez gracza przed komputerem całego dnia a nawet dni, przy jednoczesnym zaniedbywaniu szkoły, domu, rodziny, pracy, znajomych
• gracz odkłada na bok wszelkie obowiązki, zapomina o posiłkach (bądź odżywia się tym co ma przy komputerze), zapomina o higienie osobistej, zapomina o śnie i odpoczynku
• sytuacja, w której musi przerwać grę lub nie może jej kontynuować wywołuje fale negatywnych emocji (niepokój, leki, rozdrażnienie, agresję)
• świat gry staje się ważniejszy dla gracza niż świat realny
• gracz zbyt poważnie traktuje kolejne etapy gry, zbyt mocno przezywa akcję, która się w niej rozgrywa
• swoich znajomych wirtualnych graczy traktuje zbyt poważnie
• osoba uzależniona wydaje ogromne sumy pieniężne na gry, dodatki oraz sprzęt komputerowy
• zapomina o płaceniu rachunków, zakupach czy wyprowadzeniu pas
• osoba uzależniona bardzo często izoluje się od innych i nie odczuwa potrzeby kontaktu z rówieśnikami, rodziną czy bliskimi
Leczenie graczy uzależnionych
Pierwszym podstawowym etapem jest uświadomienie sobie, iż jesteśmy uzależnieni i potrzeba nam pomocy. Gdy osiągniemy ten stan, powinniśmy pogodzić się z faktem, iż musimy porzucić nasze gry komputerowe. Warto skorzystać ze spotkań z psychoterapeutą (indywidualnych) bądź uczęszczać na spotkania większych grup osób uzależnionych. W przypadku gdy osoba uzależniona wpada w lęki, depresję czy fobie konieczna jest oprócz terapii pomoc farmakologiczna.

Uzależnienie od pracy (pracoholizm)
Pracoholizm to nieodparta potrzeba wykonywania pracy a nawet przymus jej wykonywania. Co ważne pracoholizm jest jednym z uzależnień, które tak naprawdę nie wzbudza zakłopotania czy lęku. Osoby uzależnione nie widzą powodów do zmartwień bo w gruncie rzeczy nie zdają sobie sprawy z wagi problemu jaki ich dotyka.
Bardzo często pracoholizm jest mylony z silnym zaangażowaniem i pracowitością. Są jednak pewne kryteria, które jasno opisują osobę uzależnioną od pracy.
Zaliczamy do nich m.in.:
• osoba uzależniona jest ciągle zajęta, zaganiana i każdą swoją pracę wykonuje w pośpiechu
• osoba uzależniona ma tyle zajęć, że pomimo ich ogromnego zróżnicowania wykonuje je bardzo często równolegle
• przerwanie pracy takiej osobie wywołuje u niej bardzo silny lęk a nawet strach, dodatkowo pojawia się niepokój oraz napięcie
• całkowita koncentracja na pracy
• pracoholik nie jest w stanie określić jak długo pracuje, kiedy zaczął pracę a co najważniejsze nie potrafi określić kiedy ją skończy
• pracoholik poświęca pracy coraz więcej czasu i angażuje się w każdy możliwy nowy projekt
• z czasem pracoholik zaczyna kontrolować inne osoby, wkraczać im w kompetencje twierdząc, iż nic nie potrafią i nie dadzą sobie sami rady
• osoba uzależniona od pracy dystansuje się od kolegów z pracy, twierdząc, iż kontakt z nimi to tylko i wyłącznie strata czasu
• pracoholik przekłada pracę nad inne osoby (rodzina, bliscy, przyjaciele, koledzy)
• w miarę rosnącego uzależnienia pracoholik zaczyna się zaniedbywać. Nie ma czasu na relaks, odpoczynek a nawet sen
Leczenie pracoholików?
Bardzo często jest tak, iż osoba uzależniona od pracy nie zdaje sobie z tego sprawy, dopiero w momencie narastania różnych objawów i własnych problemów osobistych zauważa, iż dzieje się z nią coś złego. Pracoholik może skorzystać z terapii indywidualnej bądź grupowej.
Celem tej terapii jest uzmysłowienie osobie chorej jakie mechanizmy doprowadziły do tego uzależnienia. Nie ulega wątpliwości, iż problem pracoholizmu jest coraz częściej poruszany gdyż mamy z im coraz częściej do czynienia.

Magdalena Justyna Kacperska

Related News

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

COPYRIGHT 2014 ZYCIE PUBLISHING SERVICES. ALL RIGHTS RESERVED.