Jak zmusić współmałżonka do ćwiczeń

Małżonkowie – bardziej niż dotychczas uważano – wpływają wzajemnie na swoje przyzwyczajenia treningowe – wynika z niedawnego badania par w średnim wieku. Dowodzi ono, że zmiany w planie ćwiczeń – zarówno pozytywne, jak i negatywne – jednego z małżonków, mają tendencję do odbijania się w planie tego drugiego. To z kolei dowód na to, że aktywność fizyczna jest kształtowana nie tylko przez nasze indywidualne intencje, ale także przez ludzi z naszego otoczenia.
Analizując motywację ludzi, która skłania ich do ćwiczenia lub nie, naukowcy najczęściej – co zrozumiałe – skupiają się na psychologii konkretnej osoby i jej sytuacji. Jednak rosnąca liczba badaczy zwraca również uwagę na czynniki bardziej ogólne, np. nasze życie towarzyskie i to, czy fakt bycia singlem, w związku, bezdzietnym lub pracującym może mieć wpływ na to czy i jak ćwiczymy.
Rezultaty wcześniejszych badań w tym temacie były na przemian przewidywalne i zaskakujące. Okazało się na przykład, że single ćwiczą znacznie więcej niż małżeństwa, choć może to zmienić rozwód. Po zakończeniu małżeństwa mężczyźni ćwiczą zazwyczaj więcej niż kobiety. Natomiast pracujący mężczyźni, nawet ci mający siedzącą pracę, ćwiczą więcej niż bezrobotni.
Najbardziej ograniczający wpływ na czas poświęcany ćwiczeniom ma natomiast rodzicielstwo. Kilka przeprowadzonych w ostatnich latach badań dowiodło, że matki nawet tylko jednego dziecka trenują zauważalnie mniej niż bezdzietne, choć – być może to nie powinno zaskakiwać – zazwyczaj wykonują znacznie więcej lekkich aktywności, jak gotowanie, sprzątanie i bieganie za maluchami, niż bezdzietne. Tymczasem ojcowie jednego dziecka często ćwiczą dokładnie tyle samo, co przed zostaniem rodzicem, jednak w przypadku ojców więcej niż jednego dziecka obserwowany jest gwałtowny i znaczny spadek w ilości czasu poświęcanego ćwiczeniom.Family-Running
Do tej pory jednakże niewiele było analiz tego, jak małżeństwo wpływa na plan treningowy w późniejszych latach, gdy dzieci już dorosną, a zwłaszcza czy i jak zmiany w nawykach ćwiczeniowych jednego z małżonków oddziałują na plany drugiego.
Dlatego do najnowszego badania, którego wyniki zaprezentowano w zeszłym miesiącu podczas spotkania American Heart Association w Baltimore, naukowcy wykorzystali dane z obszernej analizy „Atherosclerosis Risk in Communities Study”, która objęła tysiące Amerykanów w wieku średnim. W ramach projektu ankietowani wypełniali kwestionariusze dotyczące ich stanu zdrowia, większość z nich kilkakrotnie poczynając od lat 80. XX wieku.
Naukowcy zgromadzili dane dotyczące nawyków treningowych 3261 zdrowych małżeństw ze średnią wieku 55, z których każde przynajmniej dwukrotnie wypełniło kwestionariusz w odstępie około 6 lat.
Jako punkt odniesienia badacze przyjęli to, czy – według pierwszego kwestionariusza – mąż lub żona spełniali standardowe zalecenia treningowe w celu poprawy stanu zdrowia, co oznacza około 30 minut umiarkowanych ćwiczeń przynajmniej 5 razy w tygodniu.
Później naukowcy sprawdzili, czy którykolwiek z małżonków zmienił swoje plany  treningowe w czasie między wypełnianiem kwestionariuszy, i czy nawyki ćwiczeniowe pary coraz bardziej się do siebie upodobniały czy wręcz odwrotnie.
Po dokładnej analizie okazało się, że nawyki ćwiczeniowe starszych par stają się uderzająco podobne na tym etapie ich życia.
Jeśli kobieta wypełniała podstawowe zalecenia treningowe w czasie, gdy wypełniała kwestionariusz po raz pierwszy, a jej mąż nie, to istniało 70 proc. prawdopodobieństwo, że będzie je spełniał sześć lat później, pod warunkiem że i żona nadal regularnie ćwiczyła.
Podobnie jeśli rekomendacje spełniał mąż, a jego żona nie, to istniało 40 procentowe prawdopodobieństwo, że będzie je spełniała kilka lat później.
Jednakże, gdy jeden z małżonków zmniejszył intensywność lub zupełnie zrezygnował z ćwiczeń pomiędzy wypełnianiem kwestionariuszy, podobnie czyniła jego druga połówka.
Wniosek – jak mówi Laura Cobb, która nadzorowała badanie – jest taki: „małżonkowie mogą odgrywać ważną rolę” w swoich nawykach treningowych w wieku średnim.
Oczywiście, badanie opierało się o informacje samodzielnie zgłoszone przez ankietowanych – dodaje Cobb – dlatego “nie może dowodzić”, że przyzwyczajenia treningowe jednego z małżonków mają bezpośredni wpływ na nawyki drugiego. „Jest również możliwe – mówi – że inne podzielane czynniki życiowe”, jak emerytura czy przeprowadzka do nowego otoczenia, mogły odegrać pewną rolę. (Naukowcy nie brali pod uwagę par, w których jedna ze stron cierpiała lub zachorowała na poważną chorobę).
Jednak „dopasowywanie” się nawyków ćwiczeniowych małżonków w średnim wieku sugeruje, że by zainspirować żonę lub męża do zwiększonego wysiłku, trzeba samemu przyspieszyć tempo. I jeśli masz nadzieję utrzymać taki reżim w przyszłości, zachęcaj do tego także małżonka. W przeciwnym wypadku bardzo kuszące może okazać się dołączenie do niego na kanapie.

Gretchen Reynolds

Dlaczego aktywność fizyczna jest tak ważna?

Regularne ćwiczenia przynoszą korzyści dla zdrowia, w tym utratę na wadze, wzmocnienie kości, lepszą regulację ciśnienia krwi, mniej zachorowań na choroby serca i raka, a także przypływ energii.

Jaki rodzaj aktywności jest najlepszy?

Ćwiczenia aerobik (aerobic exercises) (takie jak szybki marsz, bieg, pływanie, taniec, gra w hokeja czy jazda na nartach) zmuszają do pracy serce i płuca oraz dostarczają mięśniom tlenu.
Ćwiczenia z oporem (resistance exercises) (takie jak podnoszenie ciężarów) zwiększają siłę mięśni i uzupełniają korzyści z ćwiczeń aerobik. Jeśli decydujesz się na podjęcie ćwiczeń z oporem, należy najpierw skorzystać z porad wykwalifikowanego specjalisty od ćwiczeń fizycznych i zaczynać powoli.

Jaka ilość jest wystarczająca?

Twoim celem powinno być wykonywanie ćwiczeń aerobik, od średnio do bardzo intensywnych, przez 150 minut tygodniowo (np. 30 minut przez pięć dni w tygodniu).
Możesz być zmuszony zaczynać powoli, ćwicząc tylko przez 10 minut dziennie, stopniowo dochodząc do formy. Dobrą nowiną jest fakt, że wielokrotne, krótsze sesje ćwiczeń, nawet trwające tylko pięć do 10 minut, są prawdopodobnie równie korzystne, jak jedna dłuższa sesja o tej samej intensywności.
Jeśli możesz i gdy jesteś gotów, spróbuj dodać ćwiczenia z oporem, takie jak podnoszenie ciężarów, trzy razy w tygodniu.

Zwiększaj aktywność fizyczną

• Włącz aktywność fizyczną do swoich codziennych zajęć.
• Staraj się być aktywny przez większość dni w tygodniu.
• Chodź pieszo gdy tylko możesz, zamiast korzystać z auta.
• Zaczynaj powoli i stopniowo zwiększaj ilość wysiłku; na przykład zacznij od spaceru i przejdź do szybkiego marszu.
• Spędzaj czas z rodziną na ćwiczeniach; takich jak wspólne pływanie lub jazda na łyżwach,zamiast oglądania telewizji czy filmu.
• Wypróbuj nowe formy aktywności, naucz się tańczyć, grać w koszykówkę lub jeździć na rowerze.
• Ciesz się poprawą swojego zdrowia i samopoczucia!

Nie ustawaj!

Zmiana przyzwyczajeń może być trudna, więc przygotuj plan na wypadek obniżenia motywacji lub entuzjazmu:
• Rób coś, co lubisz! Trudno jest regularnie wykonywać coś, co Cię nie cieszy.
Znalezienie odpowiedniego dla Ciebie typu aktywności może wymagać
wypróbowania kilku opcji.
• Postaraj się o sieć wsparcia. Poproś rodzinę, przyjaciół i kolegów z pracy o
pomoc motywacyjną poprzez towarzyszenie Ci na spacer lub do siłowni.
• Ustal małe, osiągalne cele i wynagradzaj się w zdrowy sposób gdy je osiągniesz.
• Zapytaj znajomych, którzy ćwiczą regularnie, w jaki sposób udało im się zacząć
ćwiczyć.
• Kup obuwie przeznaczone do marszu.
• Przygotuj sobie listę powodów, skłaniających do uwzględnienia w Twoim życiu
aktywności fizycznej.

Planuj aktywność!

Spróbuj wypełnić podaną tabelę i odhaczaj każdą czynność po jej wykonaniu,
aby ułatwić przyzwyczajenie się do nich przez pierwszych kilka tygodni!
W miarę, jak Twój organizm się dostosuje, dopilnuj, aby zwiększyć intensywność
ćwiczeń i przedłużyć je do 30 minut dziennie.

Related News

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

COPYRIGHT 2014 ZYCIE PUBLISHING SERVICES. ALL RIGHTS RESERVED.