Chcą się rządzić po swojemu

Ostatnio głośno jest o Katalonii, która chce odłączyć się od Hiszpanii i zostać odrębnym państwem. Jednak to nie jedyny europejski region dążący do uzyskania niepodległości – takich miejsc jest więcej.
W przeprowadzonym 1 października referendum ponad 90 procent głosujących poparło niepodległość Katalonii. Jednak Komisja Europejska uznała je za nielegalne, a rząd grozi zawieszaniem autonomii. Innym hiszpańskim regionem marzącym o niepodległości jest Kraj Basków. Co prawda, także posiada on autonomię, ale wciąż podległa hiszpańskim władzom. Warto podkreślić, że w tym przypadku dążenie do niepodległości było momentami dość krwawe, bo wolnościowa organizacja ETA do 2011 roku prowadziła działania zbrojne – m.in. podkładała bomby.
Dużo mówi się także o podziałach we Włoszech. Z jeden strony bogata Wenecja chciałaby odłączyć się od reszty kraju, bo uważa, że finansuje biedniejsze obszary; a z drugiej strony mieszkańcy Sycylii czują się zdecydowanie odrębną społecznością i uważają, że wsparcie finansowe ze strony rządu jest zbyt małe i niektórzy woleliby, aby wyspa została odrębnym państwem.
Także Wielka Brytania nie jest wolna od podziałów. Co więcej, decyzja o wyjściu z Unii Europejskiej nie spodobała się Szkotom, którzy chcą oddzielić się od reszty Królestwa i pozostać we wspólnocie, a należące do nich Szetlandy dążą do uzyskania całkowitej niepodległości lub uznania za terytorium zamorskie Wielkiej Brytanii.

Kraj Basków

Kraj Basków to wspólnota autonomiczna znajdująca się w północnej Hiszpanii, położona nad Zatoką Biskajską. Tworzą ją prowincje: Gipuzkoa, Bizkaia i Araba. Zajmuje ona powierzchnię 7,3 tys. km². Informacje o wolnościowych dążeniach Basków były zwykle związane z atakami terrorystycznymi oraz wybuchami bomb, za którymi stała ETA (Euskadi Ta Askatasuna – Ojczyzna Basków i Wolność). Na szczęście organizacja zawiesiła działalność zbrojną w 2011 roku. Niezależność Basków wynika głównie z poczucia odrębności społeczno-kulturowej (są starożyt0 nym ludem nieindoeuropejskim o nie do końca znanym pochodzeniu) oraz posługiwania się reliktowym językiem. Dochodzą współczesne – Kraj Basków jest jednym z najdynamiczniej rozwijających się w Hiszpanii, a Bilbao jest uznawane za jedno z najnowocześniejszych miast kraju.

Korsyka

Korsyka to wyspa na Morzu Śródziemnym, położona na zachód od Włoch i na południowy wschód od Francji. Cieśnina Świętego Bonifacego oddziela ją od położonej na południu włoskiej Sardynii. Korsyka tworzy odrębny francuski region administracyjny, a kiedyś była niepodległą republiką – w 1755 roku doszło do proklamacji Republiki Korsykańskiej z konstytucją napisaną po włosku. Jednak w 1769 r. Francuzi najechali wyspę i zakończyli jej istnienie, ale to właśnie do Republiki Korsykańskiej najczęściej nawiązują współczesne ruchy niepodległościowe. Poparcie dla oderwania wyspy od Francji wyraża kilkanaście procent mieszkańców, którzy podkreślają jej kulturową i etniczną odrębność z językiem korsykańskim jako istotnym wyróżnikiem. Natomiast przeciwnicy twierdzą, że górzysta wyspa nie podoła gospodarczo bez Francji, gdyż jest słabo zindustrializowana, a główne dochody zapewnia branża turystyczna.

Wenecja

Wenecja to miasto i gmina na północy Włoch nad Adriatykiem, stolica regionu Wenecja Euganejska. Historyczne centrum zamieszkuje niecałe 60 tys. osób. Wenecja była kiedyś niepodległa, ale straciła niepodległość w 1797 roku. Aktywiści z organizacji Indipendenza Veneta w marcu 2014 roku zorganizowali internetowe referendum dla mieszkańców Wenecji i przyległych do niej terenów. Co ciekawe, za odłączeniem od Włoch opowiedziało się 89 proc. uczestników, jednak wyniki nie był wiążący (aby był, w referendum musieliby brać wszyscy mieszkańcy kraju). Chęć odzyskania niepodległości podyktowana jest przede wszystkim sprzeciwem wobec polityki rządu, który z „janosikowych” pieniędzy płynących z najbogatszych regionów północy Włoch wspiera biedne, skorumpowane południe.

Sycylia

Sycylia to największa wyspa na Morzu Śródziemnym (25 710 km²), położona na południe od Półwyspu Apenińskiego, od którego oddziela ją wąska Cieśnina Mesyńska. Zamieszkuje ją około 5 milionów mieszkańców. Od lat 40. XX wieku w wyborach lokalnych partiom separatystycznym udaje się uzyskać kilka procent głosów. Zwolennicy odłączenia się od Włoch uważają, że „Sycylia to nie Włochy” i podkreślają podobieństwom do Malty. Co więcej, wiele osób zwraca uwagę na działania włoskiego rządu, który odwraca się od Sycylii ze względu na jej problemy ekonomiczne (to jeden z najuboższych regionów Włoch), powiązania mafijne i korupcję.

Szkocja

Szkocja jest częścią składową Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Kiedyś była niezależnym królestwem. Terytorium obejmuje północną część wyspy Wielkiej Brytanii oraz Hebrydy, Orkady i Szetlandy. Ostatnie referendum niepodległościowe przeprowadzono tutaj w 2014 roku. Za odłączeniem się było 44,70% głosujących, za pozostaniem 55,30%, frekwencja wyniosła 84,59%. Temat podjęto ponownie po zeszłorocznym referendum dot. wyjścia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej. Pierwsza minister Nicola Sturgeon powiedziała, że Szkocja nie może być wyciągnięta z Unii Europejskiej wbrew swojej woli, gdyż jest to „demokratycznie niedopuszczalne”

Szetlandy

Szetlandy to archipelag na Oceanie Atlantyckim, około 200 km na północ od wybrzeży Wielkiej Brytanii. Stanowią odrębną jednostkę administracyjną Wielkiej Brytanii z ośrodkiem administracyjnym w Lerwick. Składa się z ponad 100 wysp, z czego 15 jest zamieszkanych przez około 23 200 osób. Do końca XII w. wyspy były w rękach królów Norwegii, a do II połowy XV w. – jarlów Orkadów. Wtedy to Szetlandy zostały włączone do Szkocji, ale dialektem języka norweskiego mówiono do XVIII w., a elementy folkloru skandynawskiego przetrwały aż do XX wieku. Działacze ruchu „Nasze Szetlandy” chcą zmienić status prawny wyspy, by uzyskała całkowitą niepodległość lub została uznana za terytorium zamorskie Wielkiej Brytanii na wzór Falklandów położonych po przeciwnej stronie globu.

Flandria

Region Flamandzki (Flandria) to jeden z trzech regionów federalnych Belgii, położony w północnej części kraju i zamieszkany głównie przez ludność niderlandzkojęzyczną. Terytorium to przechodziło z rąk do rąk między Francuzami, Holendrami i Niemcami. W 1830 r. Belgia (Flandria i Walonia) odłączyła się od Królestwa Niderlandów – już wtedy targały nią spory, m.in. o uznanie języka flamandzkiego (niderlandzkiego) za urzędowy obok francuskiego. Obecnie, regiony federacyjne mają silną autonomię, kraj jest podzielony na trzy strefy językowe (flamandzka Flandria, francuskojęzyczna Walonia i dwujęzyczny Region Stołeczny Brukseli), a mieszkańcom brak jedności narodowej. Poza sprawami kulturowo-językowymi dużą rolę odgrywają również kwestie ekonomiczne. Flandria jest obecnie dużo lepiej rozwinięta gospodarczo i przyciąga więcej inwestycji. Co ciekawe, 13 grudnia 2006 belgijska francuskojęzyczna stacja telewizyjna La Une (jeden z kanałów telewizyjnych RTBF) nadała program Tout ça (ne nous rendra pas la Belgique), w którym przekazywała „na żywo” informację o rzekomej secesji Flandrii, co oznaczałoby de facto rozpad Belgii.

 

Related News

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

COPYRIGHT 2014 ZYCIE PUBLISHING SERVICES. ALL RIGHTS RESERVED.