Masz wybór

Cały czas stajemy przed problemem wyboru. Nie tylko w życiu prywatnym, ale także jeśli chodzi o usprawnienie życia w społeczności – lokalnej, municypalnej, życia prowincji czy kraju.
Zawsze-masz-wybór-300x150Wybór jest co prawda ograniczony do kilku kandydatów, którzy z różnych pobudek biorą udział w tym wyścigu. Nasze głosy będą decydować, czy spełnią swoje marzenie. A przecież to o nas chodzi, chcemy, żeby nas re- prezentowali, więc jak nie dać się nabrać na wyborcze zachęty i slogany. W jaki sposób będą starali się pozyskać nasz głos. W grę wchodzi także manipulacja i to coraz częściej w miarę obniżania się progu etyki życia społecznego.
W społeczeństwie do standardowych, najczęstszych strategicznych celów należą władza i pieniądze (pieniądze są takim celem od tysięcy lat, a władza (przywództwo w grupie) od milionów lat).
Jednym rodzajem postępowania i dążenia do swoich celów są działania zgodne z dobrem społeczeństwa (np. praca, nauka, zabawa). Takie działania są, a przynajmniej powinny być, w społeczeństwie powszechnie uznawane i wspierane, ponieważ są wzajemnie korzystne i potrzebne.
Drugim rodzajem postępowania i dążenia do swoich celów są działania powodujące bezpośrednią szkodę dla społeczeństwa, czyli działania kosztem reszty społeczeństwa. Takie działania są, a przynajmniej powinny być, w społeczeństwie zwalczane, ponieważ są niesprawiedliwe i złe etycznie.
Ten drugi rodzaj działań jest jakby prostszy i tańszy w wykonywaniu (a przez to bardziej atrakcyjny dla niektórych rodzajów osób), ale jest bardziej ryzykowny (może być karalny), zły etycznie i większość społeczeństw(a) jest mu raczej przeciwna.
Jedną ze skuteczniejszych metod zdobywania władzy, majątku, a nawet podporządkowywania sobie całych krajów jest manipulacja. Dzięki niej społeczeństwa mogą dobrowolnie, a nawet chętnie zgadzać się na robienie sobie krzywdy, wierząc, że jest to dla nich dobre. Są różne rodzaje manipulacji, np. propaganda, podawanie lub sugerowanie nieprawdy jako prawdy, wprowadzanie mtrendów społecznych np. na tzw. “poprawność polityczną”.

Definicja manipulacji
Manipulacja (łac. manipulatio – manewr, fortel, podstęp) – w psychologii oraz socjologii forma wywierania wpływu na osobę lub grupę w taki sposób, by nieświadomie i z własnej woli realizowała cele manipulatora.
Inspirowana interakcja społeczna mająca na celu skłonienie osoby lub grupy ludzi do działania sprzecznego z ich dobrze pojętym interesem. Zazwyczaj osoba lub grupa ludzi poddana manipulacji nie jest świadoma środków, przy użyciu których wywierany jest na nią wpływ. Autor manipulacji dąży zwykle do osiągnięcia korzyści osobistych, ekonomicznych lub politycznych kosztem poddawanych niej osób.Podstawowym takim działaniem jest brak myślenia o zagrożeniach, o których nie została ujawniona informacja.

Do ważniejszych metod manipulacji należy podawanie informacji nieprawdziwych jako prawdziwych, ukrywanie prawdy (np. że pewne działania lub sytuacje są szkodliwe) oraz powodowanie tworzenia świadomych lub podświadomych skojarzeń w celu wytwarzania jakichś nieprawidłowych sposobów myślenia.
Manipulowanie społeczeństwem okazało się na tyle skuteczne i opłacalne dla manipulujących, że dla rozszerzenia jego wykorzystywania przydatne stało się stosowanie bardziej profesjonalnych metod (np. psychologii i socjologii).
Do bardziej znanych dziedzin, w których stosuje się manipulację, należą:
• ogólnie reklama dla sprzedawania produktów w gospodarce – aby realizować zysk z produkcji;
• reklama polityczna dla uzyskania poparcia społeczeństwa, w tym szczególnie podczas kampanii wyborczych – aby mieć władzę polityczną;
• w farmaceutyce wybieranie do produkcji takich rodzajów leków na pewne choroby, które narażają organizm na powstanie innych chorób, co sztucznie powoduje zapotrzebowanie na produkcję leków na te inne choroby – dla zysku producentów i na kosztowne badania nad nowymi lekami.
Manipulacja w polityce, w społeczeństwie stosowana jest dla ułatwienia sobie zdobywania i utrzymywania władzy (politycznej, informacyjnej, finansowej itd.).
Politycy znaleźli różne metody na zdobywanie i utrzymywanie władzy, mimo że społeczeństwo, gdyby znało prawdę o nich, byłoby przeciwne ich władzy. Wiele z tych metod to metody propagandowe: bezpośrednie (np. mówienie, co i jak powinno być) lub pośrednie (poprzez praktyczne używanie i pokazywanie pewnych sposobów myślenia, zachowania, działania – łatwiej się wtedy społeczeństwu do nich przyzwyczaić i uznać je za własne i naturalne). Celem tych metod często (w praktyce) jest oszukiwanie społeczeństwa. Nie tylko we współczesnej polityce (np. przy zdobywaniu i utrzymywaniu władzy – i w ogóle przy zajmowaniu się społeczeństwem) oszustwo i kłamstwo zwykle są doraźnie bardzo tanimi i efektywnymi metodami. Oczywiście – tanimi dla “polityków” – dla społeczeństw są one często kosztowne i niszczące.

Noam Chomsky w swojej książce pt. „Silent Weapons for Quiet War” podaje 10 sposobów oszukiwania społeczeństwa przez media sterowane przez polityków.
1. ODWRÓĆ UWAGĘ
Kluczowym elementem kontroli społeczeństwa jest strategia polegająca na odwróceniu uwagi publicznej od istotnych spraw i zmian dokonywanych przez polityczne i ekonomiczne elity, poprzez technikę ciągłego rozpraszania uwagi i nagromadzenia nieistotnych informacji. Strategia odwrócenia uwagi jest również niezbędna aby zapobiec zainteresowaniu społeczeństwa podstawową wiedzą z zakresu nauki, ekonomii, psychologii, neuro- biologii i cybernetyki. „Opinia publiczna odwrócona od realnych problemów społecznych, zniewolona przez nieważne sprawy. Spraw, by społeczeństwo było zajęte, zajęte, zajęte, bez czasu na myślenie, wciąż na roli ze zwierzętami (cyt. tłum. za „Silent Weapons for Quiet Wars”).
2. STWÓRZ PROBLEMY, PO CZYM ZAPROPONUJ ROZWIĄZANIE
Ta metoda jest również nazywana „problem – reakcja – rozwiązanie”. Tworzy problem, „sytuację”, mającą na celu wywołanie reakcji u odbiorców, którzy będą się domagali podjęcia pewnych kroków zapobiegawczych. Na przykład: pozwól na rozprzestrzenienie się przemocy, lub zaaranżuj krwawe ataki tak, aby społeczeństwo przyjęło zaostrzenie norm prawnych i przepisów za cenę własnej wolności. Lub: wykreuj kryzys ekonomiczny aby usprawiedliwić radykalne cięcia praw społeczeństwa i demontaż świadczeń społecznych.
3. STOPNIUJ ZMIANY
Akceptacja aż do nieakceptowalnego poziomu. Przesuwaj granicę stopniowo, krok po kroku, przez kolejne lata. W ten sposób przeforsowano radykalnie nowe warunki społeczno-ekonomiczne (neoliberalizm) w latach 1980 i 1990: minimum świadczeń, prywatyzacja, niepewność jutra, elastyczność, masowe bezrobocie, poziom płac, brak gwarancji godnego zarobku – zmiany, które wprowadzone naraz wywołałyby rewolucję.
4. ODWLEKAJ ZMIANY
Kolejny sposób na wywołanie akceptacji niemile widzianej zmiany to przedstawienie jej jako „bolesnej konieczności” i otrzymanie przyzwolenia społeczeństwa na wprowadzenie jej w życie w przyszłości. Łatwiej zaakceptować przyszłe poświęcenie, niż poddać się mu z miejsca. Do tego społeczeństwo, masy, mają zawsze naiwną tendencję do zakładania, że „wszystko będzie dobrze” i że być może uda się uniknąć poświęcenia. Taka strategia daje społeczeństwu więcej czasu na oswojenie się ze świadomością zmiany, a także na akceptację tej zmiany w atmosferze rezygnacji, kiedy przyjdzie czas.
5. MÓW DO SPOŁECZEŃSTWA JAK DO MAŁEGO DZIECKA
Większość treści skierowanych do opinii publicznej wykorzystuje sposób wysławiania się, argumentowania czy wręcz tonu protekcjonalnego, jakiego używa się przemawiając do dzieci lub umysłowo chorych. Im bardziej usiłuje się zamglić obraz swojemu rozmówcy, tym chętniej sięga się po taki ton. Dlaczego? „Jeśli będziesz mówić do osoby tak, jakby miała ona 12 lat, to wtedy, z powodu sugestii, osoba ta prawdopodobnie odpowie lub zareaguje bezkrytycznie, tak jakby rzeczywiście miała 12 lub mniej lat” (zob. Silent Weapons for Quiet War).
6. SKUP SIĘ NA EMOCJACH, NIE NA REFLEKSJI
Wykorzystywanie aspektu emocjonalnego to klasyczna technika mająca na celu obejście racjonalnej analizy i zdrowego rozsądku jednostki. Co więcej, użycie mowy nacechowanej emocjonalnie otwiera drzwi do podświadomego zaszczepienia danych idei, pragnień, lęków i niepokojów, impulsów i wywołania określonych zachowań.
7. UTRZYMAJ SPOŁECZEŃSTWO W IGNORANCJI I PRZECIĘTNOŚCI
Spraw, aby społeczeństwo było niezdolne do zrozumienia technik oraz metod kontroli i zniewolenia. „Edukacja oferowana niższym klasom musi być na tyle uboga i przeciętna na ile to możliwe, aby przepaść ignorancji pomiędzy niższymi a wyższymi klasami była dla niższych klas niezrozumiała (zob. Silent Weapons for Quiet War).
8. UTWIERDŹ SPOŁECZEŃSTWO W PRZEKONANIU, ŻE DOBRZE JEST BYĆ PRZECIĘTNYM
Spraw, aby społeczeństwo uwierzyło, że to „cool” być głupim, wulgarnym i niewykształconym.
9. ZAMIEŃ BUNT NA POCZUCIE WINY
Pozwól, aby jednostki uwierzyły, że są jedynymi winnymi swoich niepowodzeń, a to przez niedostatek inteligencji, zdolności, starań. Tak więc, zamiast buntować się przeciwko systemowi ekonomicznemu, jednostka będzie żyła w poczuciu dewaluacji własnej wartości, winy, co prowadzi do depresji, a ta do zahamowania działań. A bez działań nie ma rewolucji!
10. POZNAJ LUDZI LEPIEJ NIŻ ONI SAMYCH SIEBIE
Przez ostatnich 50 lat szybki postęp w nauce wygenerował rosnącą przepaść pomiędzy wiedzą dostępną szerokim masom a tą zarezerwowaną dla wąskich elit. Dzięki biologii, neuro- biologii i psychologii stosowanej „system” osiągnął zaawansowaną wiedzę na temat istnień ludzkich, zarówno fizyczną jak i psychologiczną. Obecnie system zna lepiej jednostkę niż ona sama siebie. Oznacza to, że w większości przypadków ma on większą kontrolę nad jednostkami, niż jednostki nad sobą.

źródło: Noam Chomsky – „Silent Weapons for Quiet War”

Profesor Jacek Bartyzel tłumaczy, że manipulacja polityczna – i nieodłączne od niej kłamstwo polityczne – jest zjawiskiem tak starym, jak polityka w ogóle. Zachodzi jednak bardzo istotna różnica, ilościowa i jakościowa, pomiędzy, „kłamstwem starym” a „kłamstwem nowym” i odpowiadającymi im „stylami” manipulacji politycznej w epokach dawniejszych a współczesnością.
Nie jest przypadkiem, że pierwszym świadomym „teoretykiem” manipulacji politycznej – i autorem jej „podręcznika” – był Florentczyk Niccolò Machiavelli. Jego dzieło – Książę, niezależnie od inwencji intelektualnej autora, wyraża dwie fundamentalne zmiany, które nastąpiły w środowisku i w otoczeniu, tj. w komunach miejskich wczesnorenesansowej Italii, by potem rozprzestrzenić się na cały świat. Pierwszą z nich jest pojawienie się władzy nowego typu i pochodzenia – nieopartej na tradycji, legitymizmie, prawie zwyczajowym – awanturnika, kondotiera, „człowieka znikąd”, który władzę zawdzięcza splotowi fortuny i własnej przebiegłości; przypomnijmy, że makiawelski „nowy książę” (il principe nuovo) to „książę plebejski”. Drugą okolicznością jest rozpad organicznej struktury wertykalnej (pionowej) społeczeństwa złożonego z uporządkowanych hierarchicznie stanów i zastąpienie jej horyzontalną (poziomą) strukturą mechaniczną ugrupowań tworzonych według kryteriów klientystyczno-personalnych („ludzie” tego lub owego polityka) i ideologicznych.
Skokowy przyrost manipulacji politycznej w naszej epoce stanowi zatem następstwo dwóch zjawisk: pojawienie się nowego (oddolnego) sposobu wyłaniania przywództwa politycznego, co wymaga intensyfikacji zabie- gów celem zyskania poparcia już na etapie dochodzenia do władzy, oraz rozdarcia jedności ciała społecznego przez „partie” posługujące się ideologiami jako nowym i całościowym sposobem obrazowania świata, alternatywnym dla religii, moralności, filozofii i tradycji. Uformowany na tych założeniach nowy porządek demokracji masowej przybrał jednak dwojaką postać. W masowej demokracji totalitarnej (jak w komunizmie czy narodowym socjalizmie) manipulacja odbywa się w zasadzie jawnie, dzięki skupieniu pełni władzy w rękach jednej monopartii i systemowi fizycznego terroru, wymuszającego posłuch także dla obrazu świata skonstruowanego na zasadzie kłamstwa totalnego (mitologii opracowanej przez „kapłanów” tego systemu) i szerzonego drogą powszechnej indoktrynacji. W masowej demokracji liberalnej natomiast, gdzie deklarowaną zasadą jest pluralizm poglądów i stronnictw oraz swoboda wypowiedzi, manipulacja musi dokonywać się w sposób bardziej ukryty i już na etapie wcześniejszym niż sprawowanie władzy, tak aby zindoktrynowane w sposób dla nich niezauważalny „masy” wchłonęły przygotowane dla nich treści, jeszcze zanim „suwerennie” oddadzą swoje głosy na partie mające w nich imieniu rządzić, toteż najpilniejszą rzeczą jest wyuczenie ich, aby głosy te nie padły na partie „niewłaściwe” z punktu widzenia demoliberalnego establishmentu. Kluczowa rola w demokracji liberalnej przypada politycznemu marketingowi, uprawianemu według tych samych, sprawdzonych wzorców, co kampanie reklamowe w handlu. Arcyfigurą manipulatora demokratycznego jest więc szczurołap z Hamelin, wywabiający szczury w pożądanym kierunku z pomocą uwodzicielskiej muzyki z „cudownego” fletu.

Related News

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

COPYRIGHT 2014 ZYCIE PUBLISHING SERVICES. ALL RIGHTS RESERVED.