9 czerwca 2016

Informator kulturalny pod redakcją Krzysztofa Jasińskiego

Eric Burdon & The Animals

BardonEric bardzo wcześnie zetknął się ze światem jazzu i bluesa. Jako 11-latek (1952 r.) prywatnie rozmawiał z Louisem Armstrongiem i palił z nim marihuanę. W wieku 16 lat grał już w grupie jazzowej i dokonał pierwszych nagrań. Potem zrobił takie wrażenie na Johnie Lee Hookerze, że za niego podpisywał zdjęcia fanom bluesmana. Jednak najmocniejszym przeżyciem Erica był występ zelektryfikowanej grupy Muddy’ego Watersa w październiku 1958 r. Eric był na tym koncercie razem ze swoim przyjacielem ze szkoły i zarazem perkusistą ich grupy The Pagan Jazzmen – Johnem Steelem. Koncert ten wpłynął na późniejsze brytyjskie grupy rockowe, które mocno się zelektryfikowały, grały głośno, ostro i dynamicznie. Jednak na początku lat 60. Eric postanowił opuścić zespół i Newcastle, i udał się do Londynu. Tam od czasu do czasu dołączał do grupy Blues Incorporated prekursora brytyjskiego bluesa Alexisa Kornera. We wrześniu 1963 r. powrócił do Newcastle i wstąpił do zespołu Alan Price Rhythm & Blues Combo. W styczniu 1963 r. grupa ta zmieniła nazwę na The Animals, na cześć przywódcy gangu The Squatters zwanego Animal Hogg.

Szereg przebojów The Animals uczyniły z tego zespołu jednego z czołowych przedstawicieli brytyjskiego bluesa i rocka. Niestety zderzenie różnych osobowości muzyków i ich odmiennego podejścia do muzyki spowodowały, że po kilku zmianach personalnych grupa rozwiązała się 5.9.1966 r.

Po krótkiej przerwie Burdon wydał w kwietniu 1967 r. swój pierwszy solowy album Eric Was Here, który jednak był firmowany przez Eric Burdon & The Animals. 7.9.1967 wziął także ślub z modelką Angie King; rozwiedli się jednak po niecałych dwu latach. W tym czasie Eric stworzył nowy zespół ze znakomitych brytyjskich muzyków, który działał głównie na zachodnim wybrzeżu USA. Ich debiut odbył się 20.10.1967 r. Grupa ta nagrała cztery interesujące albumy, które uczyniły z Eric Burdon & The Animals (od 4.1968 r. Eric Burdon & The New Animals) jeden z głównych zespołów amerykańskiego rocka psychodelicznego. Wystąpili na pierwszym z wielkich festiwali rockowych znanym jako Monterey Pop Festival 16 i 17 czerwca 1967 r. Grupa rozwiązała się w grudniu 1968 r.  W 1976 r. byli członkowie The Animals zreaktywowali zespół. Jednak niesnaski pomiędzy muzykami jak i ogólna niesprzyjająca atmosfera (rozkwit punk rocka z jednej strony, a z drugiej – taniej rozrywki typu disco spowodowały, że po koncercie w prawie pustej sali w ich rodzinnym mieście Newcastle, grupa rozwiązała się. Plonem ich działalności w tym okresie był album Before We Were So Rudely Interrupted nagrany w 1977 r. W 1978 r. Eric po rozwodzie z Rose wpadł znowu w nałogi (narkotyki i alkohol). Udał się do Niemiec, gdzie nastąpiło ponowne zainteresowanie bluesem. W XXI wieku Burdon prowadzi bardzo czynną działalność artystyczną dzieląc swój czas pomiędzy Eric Burdon Band (ukazuje się DVD z koncertu) i Eric Burdon & the New Animals. Nie zaniedbuje także swojej kariery solowej, która nabrała przyspieszenia po dwóch znakomitych płytach: My Secret Life (2004) i Soul of a Man (2006)

10 czerwca – Casino Rama.

Mumford & Sons

mumford-and-sonsGenerują niezwykłe zainteresowanie i skutecznie powiększają grono fanów zakochanych w ich folk-rockowych piosenkach. Nie są ze Stanów ani z angielskiej prowincji. Wychowali się w Londynie i tam u boku Laury Marling czy Noah & The Whale budowali lokalną scenę folk rocka, która stałą się prawdziwym ewenementem.

Zespoły z najbardziej kosmopolitycznego miasta świata, gdzie nowe brzmienia rodzą się co kilka dni, sięgnęli po tradycję, która laptopy i syntezatory zamieniła na banjo i mandolinę. Ciężko ustalić jeden moment, który stał się trampoliną dla Mumfordów. Należy wskazać chyba konsekwencje i setki koncertów, czyli prawdziwą pracę u podstaw, która przyniosła niespotykane efekty. De- biutancki album „Sigh No More” został nagrany na wypożyczonych instrumentach i wyprodukowany przez Markusa Dravsa, współpracownika m.in. Coldplay i Arcade Fire. I choć po 30 miesiącach od premiery album nigdy nie znalazł się na 1 miejscu listy Billboardu i UK Top 40, sprzedał się na całym świecie w ponad 3 milionach egzemplarzy, największe nakłady generując właśnie na Wyspach i w USA. Nawet w ubiegłym roku był jedną z najchętniej kupowanych płyt z gatunku rock. Wraz z sukcesem przyszły nagrody. BRIT Award 2011 dla najlepszej płyty było jedynie formalnością. Zespół był także nominowany do 6 nagród Grammy. Mimo, że galę rozdania tych naj- cenniejszych nagród Mumford & Sons opuszczali z pustymi rękoma – Ameryka była ich.

13 czerwca –Molson Ampitheatre.

Macklemore & Ryan Lewis

Macklemore & Ryan LewisTo amerykański hip-hopowy duet. Macklemore & Ryan Lewis osiągnęli w 2013 roku spektakularny sukces komercyjny, a zrobili to bez wsparcia wielkiej wytwórni. Na szczyt popularności wyniósł ich singiel „Thrift Shop”. Macklemore & Ryan Lewis to duet składający się z rapera Bena „Macklemore” Haggerty’ego i producenta Ryana Lewisa. Macklemore został zauważony już w 2005 roku, kiedy wydał solowy album „The Language of My World”. Z powodu problemów z narkotykami, jego kariera zawisła jednak na włosku. W 2006 roku raper poznał Ryana Lewisa, z którym kilka lat potem zaczął współpracować. Lewis jest nie tylko produ- centem nagrań Macklemore’a. Zajmuje się też reżyserią teledysków, fotografią i projektowaniem okładek. To on namówił Macklemore’a do założenia własnej wytwórni, gdzie będą mogli wydawać wspólną muzykę. Początkowo chcieli stworzyć grupę, mieli nawet nazwę – Vs., jednak Lewis nalegał na firmowanie projektu własnymi nazwiskami. Ostatecznie „Vs.” zostało tytułem pierwszej EP-ki, gdzie znalazł się utwór „Otherside”, w którym samplują piosenkę Red Hot Chili Peppers. Przepustką do wielkiej sławy była dla nich piosenka „Thrift Shop”. Singiel był tak zwanym „śpiochem”. Branża nazywa tak piosenki, które na przekór regułom rynku, przy minimalnej promocji, przedzierają się jakimś cudem na szczyty list przebojów, a potem niechętnie oddają koronę. Utworowi towarzyszył teledysk, w którym Macklemore biega w olbrzymim futrze po lokalnych lumpeksach, a Ryan Lewis jeździ DeLoreanem – kultowym samochodem, który w „Powrocie do przyszłości” przerobiono na wehikuł czasu. Wideo miało ponad 400 milionów wyświetleń na YouTube, dochodząc do pierwszej dwudziestki najpopularniejszych filmów w historii serwisu, a singiel sprzedano do tej pory w ponad 7 milionach kopii. Debiutancki album „The Heist” uzyskał w 2013 roku status multiplatyny. Przyznano mu też nagrodę Grammy.

15 czerwca – Echo  Beach.

CZWARTKOWE WIECZORY TEATRALNE

9 czerwca 2016

NIEKTÓRE GATUNKI DZIEWIC

Kolejna sztuka znakomitego dramatopisarza, Romana Nowakowskiego, autor znakomicie czuje się w konwencji komediowej. Bawią go wszelkie paradoksy i absurdy naszej rzeczywistości, umie zaś pisać o tym lekko, bezpretensjonalnie i dowcipnie. „Niektóre gatunki dziewic” to również spektakl o zabarwieniu komediowym. Jest to współczesna historia o dojrzewaniu do miłości, nieumiejętności wyrażania uczuć, o powszechnej dziś, totalnej bezradności wobec uczuć, spotęgowanej „wyścigiem szczurów”, pomieszaniem pojęć i przerostem materii nad duchem. Obsada: Dominika Ostałowska, Andrzej Zieliński, Marian Dziedziel i inni.

PRZERWA LETNIA

Dziękując wszystkim widzom „Czwartkowych Wieczorów” za kolejny udany i niezapomniany sezon życzę udanych, słonecznych wakacji i zapraszam w pierwszy czwartek września.

Related News

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

COPYRIGHT 2014 ZYCIE PUBLISHING SERVICES. ALL RIGHTS RESERVED.