3 maja 2018

Informator kulturalny pod redakcją Krzysztofa Jasińskiego

Natalia Lafourcade 

Urodzona w 1984 roku piosenkarka z Meksyku. Na koncie ma sześć płyt, z których ostatnia „Musas: Un Homenaje al Folclore Latinoamericano en Manos de Los Macorinos, Vol 1” ukazała się w maju 2017 roku. W 2016 roku wokalistka zdobyła nagrodę Grammy w kategorii Best Latin Rock, Urban or Alternative Album.

3 maja – Queen Elizabeth Theatre.

 

Bruce Douglas Cockburn

Kanadyjski piosenkarz, autor tekstów i gitarzysta. Jego style piosenek sięgają od muzyki ludowej po jazzową a jego teksty obejmują szeroki zakres tematów, które ujawniają kwestie  polityki, praw człowieka, środowiskowe  i duchowości. W czasie 40-letniej kariery Cockburn napisał ponad 300 piosenek na 33 albumach, z których 22 otrzymały kanadyjskie złoto lub certyfikat platynowy a on sam sprzedał ponad milion albumów w samej Kanadzie.

5 maja – Massey Hall.

 

Massimo Ranieri

Urodził się w neapolitańskiej dzielnicy Santa Lucia jako piąte z ośmiorga dzieci. W wieku 10 lat zaczął śpiewać w restauracjach i na przyjęciach weselnych. W 1964 roku został odkryty przez producenta muzycznego Gianniego Aterrano, który zabrał go do Nowego Jorku, gdzie umożliwił mu nagranie debiutanckiego mini-albumu pod pseudonimem Gianni Rock. Płyta zawierała cztery utwory:  Żadne z tych nagrań nie zdobyło popularności, także dlatego, że młody wykonawca przechodził mutację głosu.

W 1966 roku Calone przybrał pseudonim artystyczny Massimo Ranieri, gdzie imię Massimo miało określać poziom jego ambicji artystycznych, a nazwisko było hołdem dla księcia Monako Rainiera di Grimaldiego, którego podziwiał. W tym samym czasie, w jego karierze artystycznej nastąpił przełom: pianista i kompozytor Enrico Polito zaproponował mu kontrakt fonograficzny z wytwórnią CGD. W tym samym roku młody wykonawca zadebiutował w popularnym programie-konkursie telewizyjnym Canzonissima z piosenką „L’amore è una cosa meravigliosa”. W 1967 roku po raz pierwszy wygrał festiwal Cantagiro z utworem „Pietà per chi ti ama”.

W 1968 roku nagrał i wydał kolejne piosenki: „Da Bambino”, którą zaprezentował podczas Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo, oraz „Ma L’amore cos’e” i „Preghiera”. Pierwsze sukcesy estradowe przyszły w kolejnym roku. Na Festiwalu w San Remo 18-letni wokalista zaprezentował w parze z Oriettą Berti singiel „Quando l’amore diventa poesia”. W tym samym roku po raz drugi wygrał festiwal Cantagiro, tym razem z piosenką „Rose rosse”, która przez 13 tygodni pozostawała na pierwszym miejscu włoskiej listy przebojów i zajęła 5. miejsce na liście najlepiej sprzedawanych singli 1969 roku.  Utwór zaprezentował także w programie Canzonissima, obok dwóch innych propozycji: „’O sole mio”, którą wywołał entuzjazm młodej publiczności oraz „Se bruciasse la città”, która przyniosła mu trzecie miejsce w konkursie. Od tej chwili jego popularność zaczęła szybko rosnąć, a każdy występ wywoływał żywiołowe reakcje nastoletniej publiczności. 

6 kwietnia – Casino Rama.

 

Roy Wood  

Brytyjski piosenkarz, multiinstrumentalista i kompozytor, kojarzony z jazz rockiem, rockiem eksperymentalnym i symfonicznym, sięgającym po sztafaż stylu retro z lat 50. Nazywany bywa „enigmatycznym czarodziejem rocka”.

7 – 8 kwietnia – The Danforth Music Hall.

 

 

Kiefer Sutherland 

Urodzony w Wielkiej Brytanii Kanadyjczyk to syn innego znango aktora Donalda Sutherlanda. Jego pełne imię to Kiefer William Frederick Dempsey George Rufus Sutherland Wystąpił w takich hitach jak „Stand by me”, „Young Guns I, II”, „A Few Good Men”, „Dark City”, „Phone Booth”, „The Sentinel”,„Melancholia” oraz w telewizyjnym serialu sensacyjnym „24” w roli agenta rządowego Jacka Bauera. Za swoje kreacje aktorskie zdobył kilka nagród, a jego charakterystyczny chropowaty lecz seksowny głos możemy usłyszeć w kilku popularnych reklamach, grach komputerowych i kampaniach. Kiefer wyglądem przypomina swojego ojca (choć jest dość niski) i jako jeden z jego czterech synów aktorów jest tym najbardziej znanym i kojarzonym przez miłośników kina. Dziś Kiefer Sutherland próbuje swych sił jako piosenkarz i postanowił nagrać płytę. I w sumie trudno się dziwić. Właściciel jednego z najbardziej charakterystycznych głosów w historii kina właściwie nie miał wyjścia. Kłopot w tym, że wybrał country, w którym trudno silić się na oryginalność. A Sutherlandowi daleko do Johnny’ego Casha, choć wyraźnie stara się nim być. W tym roku aktor wydał pierwszy album zatytułowany „Not Enough Whiskey” („Za mało whiskey”). Cóż… rzeczywiście za mało, aby przesłuchać album w całości. Ale nadal pozostaje utalentowanym aktorem, którego chcą oglądać i słuchać nie tylko wierni fani.

10 kwietnia – The Phoenix Concert Theatre.

 

Teatralno-Filmowe Wieczory Czwartkowe 

3 maja 2018

Janusz Gajos, Anna Seniuk i Włodzimierz Press razem na scenie.

Trudno wyobrazić sobie zestaw nazwisk bardziej gwiazdorski i jednocześnie gwarantujący najwyższy poziom sztuki aktorskiej. Reżyser spektaklu zabiera widzów do sypialni. Tam czeka na nich małżeństwo z 40-letnim stażem. Pewnej nocy rozczarowany swoim życiem Jona (Gajos) postanawia odejść, by zrealizować męskie marzenia. Wygłasza przy tym pełen złośliwości monolog, za wszelkie niepowodzenia ich związku obwiniając żonę (Seniuk). Zjawia się też stary kawaler (Press), który boi się samotnie spać. Tragifarsa izraelskiego autora Hanocha Levina odpowiada na pytanie: czy warto się żenić? Nie ma tu pustosłowia i zbędnego moralizowania. Groteskowo-ironiczne przedstawienie pokazuje, że każdemu człowiekowi potrzebny jest przyjaciel, bo – jak śpiewają bohaterowie spektaklu – przez życie nie da się przejść bez przytulenia. 

10 maja 2018

Znakomita współczesna polska komedia w kapitalnej obsadzie,  ktorej inspiracja jest otaczająca, gwałtownie zmieniająca się rzeczywistość  po upadku komunizmu. Główne postacie ukazują najważniejsze postawy  grup społecznych, tworzących polskie życie społeczne i obyczajowe początku lat dziewięćdziesiątych. Są wśród nich niedawny milicjant, ksiądz, dziennikarz, chłopi… Mechanizmy ich postępowania i myślenia ukazane są w krzywym zwierciadle groteski. Bohaterami kieruje przede wszystkim głupota, a podstawową metodę ich działania stanowi mniej lub bardziej świadoma manipulacja. Wszyscy próbują odnaleźć się jakoś w nowych realiach. Milicjant nie pozwala się tytułować „towarzyszu”, sklepowa po wizycie na Zachodzie zakłada sex shop… 

Obsada: Krzysztof Kowalewski, Gustaw Lutkiewicz, Zofia Merle, Wojciech Siemion, Jerzy Karaszkiewicz, Krzysztof Wakuliński, Stanisław Tym.

Related News

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

COPYRIGHT 2014 ZYCIE PUBLISHING SERVICES. ALL RIGHTS RESERVED.