22 stycznia 2015

Informator kulturalny pod redakcją Krzysztofa Jasińskiego

Nikki Yanofsky

nikki-yanofskyKanadyjska piosenkarka jazz-popowa. Urodzona 8 lutego 1994 w Hampstead w prowincji Quebec. Piosenkarka traktuje jako wzory takich twórców, jak: Stevie Wonder, Aretha Franklin, Ella Fitzgerald, The Beatles, Simon and Garfunkel, oraz inni. Wykazuje zainteresowanie muzyką lat 60. i 70. Występuje solo na całym świecie na festiwalach jazzowym oraz ważniejszych scenach koncertowych obok takich artystów jak Wyclef Jean, Celine Dion, Marvin Hamlisch i The Count Basie Orchestra. Yanofsky śpiewała kanadyjski hymn podczas ceremonii otwarcia i zamknięcia Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2010 w Vancouver oraz podczas otwarcia Zimowych Igrzysk Paraolimpijskich 2010 w Vancouver. Nikki Yanofsky zaczęła zawodową karierę występując w 2006 na Montreal International Jazz Festival. Była ona najmłodszym wykonawcą w historii tego festiwalu. Jej inne kanadyjskie festiwale obejmują występy w Toronto (Luminato i Downtown), Ottawa (Jazz i Blues), Vancouver, Victoria,Quebec, Edmonton, Saskatoon i Fredericton. Jej międzynarodowe festiwalowe występy obejmują dwie wizyty w Jazz Jamaica i Blues Festival, jak również Międzynarodowy Festiwal Jazz Ginza w Japonii, gdzie zaśpiewała dla pełnej widowni his- torycznego tokijskiego Kabuki-za.

24 stycznia – Massey Hall.

Bob Seger

bob-segerUrodzony 6 maja 1945 r. amerykański muzyk rockowy, wokalista, gitarzysta i pianista. Seger uznawany jest za jednego z najlepszych amerykańskich autorów ballad rockowych. Bob Seger urodził się w 1945 w Deranborn w Michigan. Jego ojciec był pracownikiem w fabryce Forda, a jednocześnie półetatowym muzykiem jazzowym grającym w lokalnym big bandzie. Bob po ukończeniu szkoły średniej odrzucił możliwości studiów wyższych i poświęcił się karierze muzyka. Przez blisko dziesięć pierwszych lat swej muzycznej kariery był nikomu nieznanym muzykiem grającym wraz z grupą The Decibels wszystko, co było modne w latach sześćdziesiątych. Szczęście uśmiechnęło się do niego w 1969 kiedy to został dostrzeżony przez producentów. Pierwszy nagrany singiel z antywojenną piosenką 2+2=?, przeszedł niemal niezauważony, lecz już następny – Ramblin’ Gamblin’ Man, okazał się przebojem i otworzył Segerowi drogę do wielkiej kariery. W czasie jej szczytu dorównywał w popularności The Eagles i Brucowi Springsteenowi. W tym okresie dużo nagrywał i intensywnie koncertował. W rekordowym 1974 roku dał 167 występów. W czasie swej kariery sprzedał ponad 20 milionów albumów. Po roku 1986 wycofał się w prywatność, sporadycznie jednak nagrywając nowy materiał. Do największych przebojów Boba Segera należą Ramblin’ Gamblin’ Man, Night Moves, Mainstreet, Sunspot Baby, The Fire Down Below, Rock and Roll Never Forgets, Still the Same, Hollywood Nights, We’ve Got Tonight, Old Time Rock&Roll, Fire Lake, Against the Wind, You’ll Accommp’ny Me, Shame On the Moon, Like a Rock oraz wiele innych.

24 stycznia – Air Canada Centre.

Bartosz Hadała

Bartosz_HadałaUrodził się w Stalowej Woli, gdzie od siódmego roku życia uczęszczał do Państwowej Szkoły Muzycznej 1-go i 2-go stopnia im. Ignacego Jana Paderewskiego. Już od najmłodszych lat brał udział w warsztatach muzycznych, konkursach i festiwalach. Jako 15-stolatek został najmłodszym finalistą w Konkursie Pianistów Jazzowych im. Mieczysława Kosza w Kaliszu, a dwa lata później otrzymał stypendium do Berklee College of Music w Bostonie. W roku 1996 wyjechał na studia do Odesskiego Konserwatorium, aby studiować pod okiem profesora Anatolija Kardaszewa, a w 1998 przeniósł się do Stanów Zjednoczonych i rozpoczął studia na wydziale jazzu w Western Michigan University, w Kalamazoo, w stanie Michigan. W roku 2003 zaproszony został na Konferencję IAJE gdzie zaprezentował swój kwintet „Bartosz Hadala Group”. W maju tego samego roku przeniósł się do Nowego Jorku, gdzie spędził 6 lat współpracując z wieloma znakomitymi muzykami t.j. Randy Brecker, Billy Hart, Lenny White, Antonio Sanchez, Johannes Weidenmueller, Dave Anderson, Ada Rovatti, Jon Irabagon czy wokalista Rupert Wates. W roku 2010 Bartosz przeniósł się do Toronto, gdzie koncertuje z czołówką kanadyjskich muzyków tj. basista Mike Downes, perkusista Mark Kelso czy saksofonista Chris Gale. Również w roku 2010 ukazał się debiutancki album jazzowy Hadały zatytułowany „The Runner Up”, na który złożyło się 9 kompozycji własnych oraz standard „A Night in Tunisia.” W nagraniach udział wzięli między innymi trębacz Randy Brecker oraz perkusista Antonio Sanchez. Płyta została przyjęta z wielkim entuzjazmem przez krytyków, którym spodobała się gra lidera jak i jego kompozycje. W ciągu ostatnich 3 lat Bartosz Hadała gościł wielokrotnie w Polsce gdzie miał przyjemność współpracy jako lider i jako sideman z wieloma polskimi muzykami tj. Jacek Pelc, Czarek Konrad, Paweł Pańta, Jarosław Śmietana, Maciej Sikała, Robert Majewski czy Henryk Miśkiewicz.

25 stycznia Chalkers Pub – 247 Marlee Ave, Toronto, od godz.19.00 do 22.00.

Czerwone Gitary

Grupa która łączy wszystkie pokolenia Polaków w koncercie 50-lecia istnienia zespołu.

25 stycznia – Rose Theatre Brampton.

Rick Springfield

rickspringfieldKarierę zaczynał w młodzieżowym zespole Zoot. Po jego rozpadzie w 1972 roku wydał debiutancką płytę „Begginings”. Artysta próbował także swoich sił w aktorstwie i otrzymał kilka ciekawych ról w serialach.Popularność muzyczna wybuchła w 1981 roku po wydaniu albumu „Working Class Dog”, z promującym go hitowym singlem „Jessie’s Girl”. Podobny sukces odniosły kolejne krążki „Succes Hasn’t Spoilt Me Yet”, „Living In Oz” i „Hard to Hold”. Następnie artysta skupił się na karierze aktorskiej. Powrócił w 1999 roku albumem „Karma”, a następnie „Speak To the Sky” (2001) oraz „Shock/Denial/Anger/Acceptance” (2004).

29 stycznia – Niagara FallsviewCasino.

CZWARTKOWE WIECZORY TEATRALNE

22 stycznia 2015

“Ciotka Karola”

Klasyczna angielska farsa. Ta odmiana komedii, z definicji zaliczana do mniej ambitnych gatunków, nie cieszy się specjalnym szacunkiem krytyków, choć na ogół powodzenie u widzów ma większe niż niejedna tragedia”. Sztuka Thomasa Brandona jest wiernym odzwierciedleniem tego gatunku. Prościutka fabuła, oparta na błahych konfliktach i jaskrawych efektach, pełna powikłań uczuciowych i koniecznie zakończona happy endem – musi być opowiedziana w dobrym tempie, zabawnie i stylowo. I taki właśnie jest spektakl z 1977 roku ktorego rezyserem jest Czesław Wołłejko, konsekwentnie utrzymujący dystans wobec przedstawianej historyjki, precyzyjny w formie, brawurowo i dowcipnie zagrany.

W rolach głównych: Marek Kondrat, Wojciech Wysocki, Kazimierz Kaczor, Ewa Borowik, Krystyna Wachelko-Zaleska,  Ilona Stawinska  i inni.

29 stycznia 2015

“Przygoda”

Jest to wzruszająca opowieść o miłości i odpowiedzialności. Bohaterowie uwikłani w plątaninę uczuć poszukują odpowiedzi na pytania o sens życia i śmierci, o granice powołania zawodowego i oddania innemu człowiekowi. Są zmuszeni do podjęcia życiowych decyzji oraz dokonania ostatecznych wyborów, co stwarza niezwykle silne napięcie dramaturgiczne  W głównych rolach wystąpią: Jan Englert, Beata Ścibakówna, Edyta Olszówka, Piotr Adamczyk, Wiesław Komasa, Zofia Zborowska.

Related News

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

COPYRIGHT 2014 ZYCIE PUBLISHING SERVICES. ALL RIGHTS RESERVED.