14 czerwca 2018

Informator kulturalny pod redakcją Krzysztofa Jasińskiego

Robert Plant i Sensational Space Shifters

50 lat na scenie, 9 albumów studyjnych z wielkim Led Zeppelin, 10 krążków solowych, a do tego płyty nagrane z J. Pagem i Alison Krauss. Setki albo i tysiące koncertów. Żywa legenda, półbóg, który z marszu wdarł się na muzyczny Olimp i wzniósł wyżej niż Ikar. Teraz Plant ma nowy zespół – The Sensational Space Shifters – z którym na najnowszym krążku „Lullaby and…the Ceaseless Roar” muzycznie harcuje aż miło. Otwierające „Little Maggie” subtelnie emanuje Bliskim Wschodem, a instrumentaliści robią dobry użytek ze skali arabskiej. „Rainbow” godzi plemienne akcenty z ciekawie podanym rockiem środka i do złudzenia przypomina wielkie przeboje U2, ale w wersji aranżacyjnie wzbogaconej. Prawdziwą petardą jest „Embrace Another Fall”. Plant śpiewa tu trochę manierą solowego Stinga, melodia ma symfoniczny posmak, gdy znienacka wyrasta rockowe inter- ludium, a po nim żeński chórek. Jednak wokalista trochę odcina się na tej płycie od pojęcia „rock” i woli nazywać się Panem Bluesem. Nowe dzieło Planta praktycznie nie ma słabych punktów. Fani pościelówek dostają ambitną balladę („A Stolen Kiss”), a sympatycy bluegrassu coś zdecydowanie bardziej wznioślejszego od prostego country a la lata 50., bo „Poor Howard” kołysze się w irlandzkim rytmie.

W Toronto  Robert Plant wraz ze swoim zespołem The Sensational Space Shifters zaśpiewa piosenki z solowych płyt, w tym wy- danej ostatnio „Lullaby and…the Ceaseless Roar”. Artysta kuszony od lat propozycjami reaktywacji Led Zeppelin skrupulatnie odrzuca astronomiczne propozycje finansowe, koncentrując się wyłącznie na własnej twórczości.

15 czerwca – Budweiser Stage.

 

Wanda Jackson 

Urodzona 1937 w Maud w stanie Oklahoma – amerykańska piosenkarka. Zaczynała od stylu rockabilly, z czasem zaczęła odnosić sukcesy w muzyce country i gospel. Nagrywała w wytwórniach „Decca”, „Capitol”, „Word”, „Myrrh”. Przeboje: „I Gotta Know”, „Fujiyama Mama”, „Honey Bop”, „Hot Dog That Made Him Mad”, „Let’s Have a Party”, „Right or Wrong” (własna kompozycja), „In the Middle of a Heartache”, „A Little Bitty Tear”.

15 czerwca – Cadillac Lounge.

 

Harry Styles

Brytyjski wokalista popowy. Zaistniał w 2010 dzięki udziale w brytyjskiej wersji programu X Factor, gdzie stworzona grupa One Direction, po sukcesie medialnym podpisała kontrakt z wytwórnią Syco Music. Urodził się  1994roku  w Redditch, jako drugie dziecko Desmonda „Desa” Stylesa i Anne Cox. Jego rodzice rozwiedli się gdy miał siedem lat. W 2016 Styles otrzymał rolę w filmie Dunkierka , gdzie zagrał m.in. obok Marka Rylance`a, akcja filmu nawiązuje do historii ewakuacji alianckich sił zbrojnych w latach 40. XX wieku w Dunkierce. 31 marca 2017 roku wokalista ogłosił premierę solowego singla „Sign of the Times”, który ukazał się 7 kwietnia.

16 czerwca – AC Centre.

 

Sam Smith 

Sam Smith ukończył edukację w Młodzieżowym Teatrze Muzycznym. W 2007 roku debiutował w filmie „Oh! Carol”. Wokalista grał w zespołach jazzowych, następnie pracował w teatrze muzycznym. Przez kilka lat pobierał lekcje śpiewu i pisania tekstów u Joanny Eden, pianistki jazzowej i wokalistki. Poza tym uczył się w Szkole Katolickiej w swoim rodzinnym mieście i śpiewał w chórze młodzieżowym. Sam Smith stał się znany w 2012 roku za sprawą utworu „Latch”, który nagrał razem z zespołem Disclosure. W lutym artysta wydał swój pierwszy solowy singiel zatytułowany „Lay Me Down”. Następnie razem z brytyjskim DJ-em Naughty Boyem nagrał utwór „La, La, La”, który stał się przebojem. W grudniu 2013 roku wokalista został nominowany do Nagrody Brit Awards w kategorii Wybór Krytyków. Był również nominowany w plebiscycie telewizji BBC Sound of 2014 i zdobył obydwie nagrody. 26 maja 2013 roku ukazał się debiutancki album artysty „In the Lonely Hour”. Płyta od samego początku była jednym z najlepiej sprzedających się albumów między innymi w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. W późniejszym czasie artysta współpracował z piosenkarką Mary Jane Blige oraz ponownie z duetem Disclosure. Wokalista był nominowany do Nagród Grammy w aż sześciu kategoriach, ostatecznie zdobył cztery statuetki w kategoriach: Nagranie roku, Najlepsze nagranie roku, Najlepszy wokalny album oraz Najlepszy nowy artysta.

18 czerwca – AC Centre.

 

Paramore

Zespół Paramore powstał w małym miasteczku Franklin, w stanie Tennessee. To tam, w 2002 roku skrzyżowały się życiowe drogi 13-letniej wówczas Hayley Williams, która miała ciągoty do śpiewania, oraz braci Josha i Zaca Farro.  Nazwa to panieńskie nazwisko babci jednego z muzyków. Styl muzyki to rock. Amerykańscy krytycy lubią znajdować w niej również echa emo, popu, pop punku oraz podniosłego, pompatycznego rocka. Rok po założeniu Paramore miał w dorobku płytowy debiut, wydany przez niezależną oficynę „All We Know Is Falling”, który zawrócił na zespół uwagę wielu fanów oraz rekinów muzycznego biznesu. 

Z początkiem 2007 roku Amerykanie rozpoczęli prace nad drugą płytą.  Krążek był już na rynku. Odniósł duży sukces w sumie sprzedając się w nakładzie przekraczającym milion kopii. Magazyn „Rolling Stone” zaliczył Paramore do zespołów, które koniecznie trzeba zobaczyć na żywo. MTV poświęciła grupie niemal cały tydzień. Muzycy gościli też w popularnym show Conana O’Briena. Wytrwale podróżowali grając koncerty i wkrótce  zaczęli przyjmować zaszczyty, jak tytuł zespołu roku od magazynu „Alternative Press”, czy nominację do Grammy.

18 czerwca – Budweiser Stage.

Related News

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

COPYRIGHT 2014 ZYCIE PUBLISHING SERVICES. ALL RIGHTS RESERVED.